baby-love

Manu i Filip są parą ze stażem. Rodzina Emanuela już dawno zaakceptowała, że panowie są razem. Pierwszy jest lekarzem pediatrą, drugi prawnikiem. Mieszkają w uroczym domku w Paryżu. Czego więcej chcieć?Okazuje się, że można chcieć więcej. A dokładniej dziecka. Niestety tylko Manu czuje zew ojcostwa. Filip wręcz jest obrzydzony małymi różowymi potworkami. Czy w tej sytuacji ich związek może trwać?
Niestety wybór albo dziecko albo ja, powoduje, że para się rozchodzi. Emanuel zaczyna intensywnie szukać sposobu jak zostać tatą. Najbliższa przyjaciółka odmawia, adopcja jako samotny rodzic prawie się udaje, ale przedstawienie pod tytułem jestem hetero jednak okazuje się farsą, a przygodny sex nie wchodzi w grę. Sytuację ratuje pozornie nic nie znacząca stłuczka. Cathy wydaje się idealną kandydatką. Pytanie: dlaczego miałaby się zgodzić zajść w ciążę dla obcego mężczyzny, który stuknął jej samochód?
Film dość przyjemny w odbiorze. Scena, w której Manu oczyszcza swoją przestrzeń z odniesień homoseksualnych przed przyjściem urzędniczki jest znacząca. Tak samo jak jedna ze scen między Cathy i Emanuelem, która jest dziwna. Nie będę zdradzać o co chodzi, ale każdy, kto widział znajdzie paralele do Kids are all right.

Warto zobaczyć, bo kwestie rodzicielstwa są dla nas czymś całkowicie oderwanym od rzeczywistości (mimo, że przecież ileś tysięcy takich rodzin jest w Polsce). Dobre aktorstwo, niezbyt trywialna historia, ładne obrazy.

Kontrowersyjny temat ujęty w całkiem dobry sposób, więc polecam obejrzeć.