Teraz trochę faktów z zakresu metodologii. Jeśli na samo słowo statystyka boli Cię głowa, to odpuść sobie ten fragment.

pedofilia

Po pierwsze nie istnieją reprezentatywne badania osób molestujących seksualnie dzieci. Najczęściej korzysta się ze statystyk skazanych za molestowanie i/lub pedofilów, którzy korzystają z fachowej pomocy. To wyklucza wszystkich pozostałych ? niezłapanych i nie chcących pomocy. Trudno określić ilu takich jest, ale na pewno więcej, niż na granicy błędu.

Po drugie kwestia terminologii. Pedofilia (skłonności psychologiczne dorosłego do kontaktów seksualnych z dziećmi) i hebefilia (do młodzieży w okresie dojrzewania) są nagminnie mylone i rozumiane z różnym rozmachem (szeroko lub wąsko). Niemniej odnoszą się do psychologicznych preferencji. Molestowanie seksualne dzieci odnosi się do aktu seksualnego. Oczywiście pytanie brzmi: w jakim wieku dziecko jest? ? w niektórych państwach jest to próg 16 lat, w innych 18. Najważniejsze jest to, że nie wszyscy pedofile i hebefile molestują dzieci i nie wszyscy molestujący to pedo– i hebefile. Kolejny problem metodologiczny pojawia się przy okazji molestowania seksualnego chłopców przez mężczyzn zwanego często ?homoseksualnym molestowaniem?. Oznacza to JEDYNIE kontakt męsko-męski, a nie orientację molestującego. Dlatego warto stosować opis: molestowanie męsko-męskie, a nie homoseksualne. Tak samo jak męsko-damskie, a nie heteroseksualne. Zastanawia was dlaczego tak ważné jest to rozróżnienie. Wynika z niego, że często osoby molestujące dzieci seksualnie nie posiadają ?dorosłej orientacji?. Nie mieli kontaktów seksualnych z dorosłymi, a jedynie z dziećmi ? często obu płci. Z resztą obrazowo przedstawię to tak ? wszyscy chyba znamy skalę Kinsey?a. Od pełnego heteroseksualizmu do pełnego homoseksualizmu z różnymi odcieniami. Tak samo jest z pedofilią. Od tych, którzy interesują się tylko dziećmi do tych, którzy wolą tylko dorosłych. Ma to o tyle znaczenie, że inne powinno być podejście do kogoś, kto ogólnie preferuje kontakty z dziećmi od tego, który do takiego kontaktu doszedł w wyniku splotu różnych wydarzeń (w domyśle jednorazowo). Tym, co jest najważniejsze w wywodzie, który powinien być zdecydowanie dłuższy, jest to, że osoby molestujące seksualnie są zafiksowane na wieku, a nie na płci, ponieważ nie miały nigdy kontaktów z osobami dorosłymi.

rodzic i dziecko

W badaniu Grotha i Birnbauma z 78 roku na 175 skazanych w stanie Massachusetts za molestowanie seksualne ani jeden z badanych nie był homoseksualistą. Dr. Carol Jenny sprawdził 352 medyczne tabele reprezentujące seksualne wykorzystywanie dzieci (91−92). Homoseksualiści stanowili mniej niż 1% (2 z 269 przypadków, w których molestujący był zidentyfikowany).

Dr Cameron powołuje się na badania Freunda z 84 roku, ale w 89 okazało się, że wyniki są zgoła inne. O ile w ?84 wyniki wynosiły 36% i 32% (odpowiednio gejów i lesbijek molestujących dzieci z próbki 457 ?pedofili? wg Camerona), o tyle w ?89, po sprawdzeniu, że molestujący na pewno mają ?dorosłe? preferencje okazało się, że geje reagują nie bardziej na chłopców niż heteroseksualni mężczyźni na dziewczynki.

Oznacza to, że te badania udowodniły, że geje i biseksualni mężczyźni nie mają większych skłonności niż heteroseksualni mężczyźni do molestowania. Ale żadne nie udowodniło hipotezy, że homoseksualiści częściej niż heteroseksualiści molestują dzieci. Jak twierdzi dr A. Nicholas Groth: ?Czy homoseksualni dorośli generalnie seksualnie zainteresowani dziećmi (?) są większym zagrożeniem jeśli chodzi o molestowanie niż heteroseksualni dorośli? Nie ma powodu, żeby w to wierzyć. Badania nie wskazują na żadną relację, która udowadniałaby, że homoseksualny styl życia miałby wpływać na zwiększenie liczby molestowań. Okazuje się, że praktycznie nie ma zgłoszonych przypadków molestowania dziewczynek przez dorosłe lesbijki, a mężczyźni molestujący chłopców niekoniecznie muszą być gejami. (Groth, A. N., & Gary, T. S. (1982). Heterosexuality, homosexuality, and pedophilia: Sexual offenses against children and adult sexual orientation. In A.M. Scacco (Ed.), Male rape: A casebook of sexual aggressions (pp. 143 – 152). New York: AMS Press., p.147). Do podobnych wniosków doszedł dr Nathaniel McConaghy.

dziecko

Rodzi się więc pytanie czy w sytuacji władzy ? kiedy dziecko zależy od dorosłego, ponieważ jest jego opiekunem, nauczycielem lub w jakiejś innej formie ? osoby homoseksualne są bardziej skłonne wykorzystywać uprzywilejowaną pozycję. Według dr Camerona ? owszem. Według badań innych naukowców ? nie. Nie ma badań, które udowadniałyby, że geje i lesbijki częściej molestują seksualnie swoich współpracowników. Żadne dane nie udowadniają, że homoseksualiści mają mniejszą skłonność do kontrolowania swoich popędów, większą do wykorzystywania władzy, łamania zasad i prawa, agresji, popełniania przestępstw czy bycia niesprawiedliwym. Homoseksualizm jest orientacją seksualną, więc nie jest żadną chorobą, dysfunkcją czy zaburzeniem ani odstępstwem od normy. Ani fizycznie, ani psychicznie.

Geje i lesbijki funkcjonują w społeczeństwach na całym świecie. Badania pokazują, że orientacja: homo, hetero czy biseksualna ?nie wpływa w żaden sposób na produktywność w pracy. Dowodem na to jest fakt, że coraz więcej pracodawców (np. w Stanach) zatrudnia homoseksualistów na wysokich stanowiskach.