@
©
link
sign
FAQ
foto
tv
kampanie
my
kup
Coming out
Trans
Wywiady
z życia wzięte
Związki
Recenzje
Wydarzenia
EuroPride2010
Kultura dla Tolerancji
Manifa
Queerowy maj
kultura
media
Medycyna
AIDS
Polityka
prawo
Socjologia
Anyone but me
Apples
B. J. Fletcher
Lesbian love
Plan V
We Have To Stop Now
ANSO
ILGA Europe
Konsola
KPH
Lambda
RFSL
SPR
Trans-Fuzja
Czaplicka w 300 znakach
Korespondentko znad morza
opinie
Pogadanki Cioci R.
Osoby LGTBQ
Pierwsze kroki
1 krok: faza niepokoju
2 krok: faza testowania
3 krok: faza akceptacji
4 krok: integracja tożsamości
Słownik
Teorie
Top 10
gaygameschicago.org
Sport to rywalizacja i wielkie emocje. Ale właśnie, wberw pozorom, w takich sytuacjach łatwo tracić głowę dla innej pięknej sports(wo)menki. Poniżej prezentujemy 5 znanych par jednopłciowych świata sportu kobiet. więcej »
Archiwum ‘Związki’
Podsumowanie dotychczasowych działań Grupy: czerwiec 2009 – czerwiec 2010
Grupa Inicjatywna ds. związków partnerskich w trakcie swojej rocznej działalnościodbyła 16 spotkań w największych miastach Polski. Podczas spotkań przedstawiciele GIprezentowali sytuację prawną związków jednopłciowych na świecie i w Polsce, postulatypolskich środowisk LGBT dotyczące regulacji sytuacji prawnej związków jednopłciowychoraz modele ustawowych rozwiązań przyjmowanych w innych krajach regulujących tękwestię. Jednym z głównych celów tej inicjatywy było uzyskanie wiedzy na temat, który zczterech modeli prawnych (mał eństwo; związek partnerski na wzór mał eństwa; związekpartnerski jako rodzaj umowy społecznej – na wzór francuski potocznie zwany PACS;konkubinat) uczestniczki i uczestnicy spotkań uwa ają za najrozsądniejszy do przyjęcia wobecnej sytuacji politycznej w Polsce. Większość osób biorących udział w spotkaniach. poszczegółowej prezentacji ró nic pomiędzy prezentowanymi modelami, opowiedziała się zamodelem związku partnerskiego jako rodzaju umowy społecznej i zgodnie z tym wyborem GIprzygotowała zało enia do projektu ustawy o związkach partnerskich w modelu umowyspołecznej.Równolegle GI odbywała szereg spotkań z instytucjami państwowymi, innymipodmiotami i osobami w celu uzyskania ich poparcia dla prezentowanych postulatów.Regularnie spotykała się z dr Januszem Kochanowskim, Rzecznikiem Praw Obywatelskich,w wyniku czego RPO podjął inicjatywę wystąpienia do odpowiednich ministrów z wnioskiemo przygotowanie propozycji zmian w prawie, mających na celu uchwalenie przez sejmwybranych postulatów dotyczących związków jednopłciowych. Odbyły się spotkania zpartiami politycznymi – w Sejmie z posłami Klubu Lewicy oraz w siedzibie SDPL zprzedstawicielami władz tej partii – rezultatem których jest wola współpracy z GI orazdeklaracja zło enia projektu ustawy dotyczącej związków jednopłciowych jako projektuposelskiego do Marszałka Sejmu w celu rozpatrzenia przez Sejm. Postulaty wraz zprzygotowanymi przez GI zało eniami do projektu ustawy były przedmiotem analizy wZakładzie Praw Człowieka Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiegopodczas seminarium, w którym udział wzięli prawnicy profesorowie i pracownicy naukowiWydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego oraz innych instytucjinaukowych. Adam Bodnar z Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka konsultował zało enia doprojektu i napisał własną analizę w tej sprawie.GI wystosowała równielisty do premiera Donalda Tuska oraz wszystkichparlamentarnych partii politycznych z prośbą o podjęcie debaty i współpracy mającej na celuuchwalenie ustawy o związkach partnerskich.Przedstawiciele GI prezentowali postulaty środowisk LGBT oraz przygotowanezało enia do projektu ustawy między innymi na kongresie „Wolność w nowoczesnymświecie” zorganizowanym w Trybunale Konstytucyjnym i na Uniwersytecie Warszawskim
Page 2
2 przez Projekt: Polska; podczas „Dni praw człowieka” organizowanych na Wydziale Prawa iAdministracji Uniwersytetu Gdańskiego oraz na Kongresie Kobiet. GI jest równiewspółorganizatorem, razem z Zakładem Praw Człowieka i Projekt: Polska konferencji, któraodbędzie się na Uniwersytecie Warszawskim 16 lipca 2010 r. Natomiast z Klubem Lewicy najesieni bie ącego roku planowana jest konferencja w sejmie.Opierając się na deklaracjach składanych przez polityków lewicy współpracujących zGI sądzimy, e, e uda się wprowadzić projekt ustawy o związkach partnerskich doMarszałka Sejmu w przeciągu kilku najbli szych miesięcy.
Yga Kostrzewa
Mariusz Kurc
Krystian Legierski
Tomasz Szypuła
Grupa Inicjatywna ds. związków partnerskich
tel. 668 37 67 22
zwiazkipartnerskie@gmail.com
www.zwiazkipartnerskie.info
Niedzielny wieczór to czas spokoju, odpoczynku i relaksu przed pracowitym poniedziałkiem. Tak mogłoby być, ale zdecydowanie nie wczoraj. więcej »
Ślub cywilny. Czemu o tym piszę?
25 czerwca 2010
Robert Motyka, znany w Edynburgu VJ w zeszłą sobotę wziął ślub cywilny. Czemu o tym piszę? Przecież edinburgh.com.pl nie jest portalem rozprawiającym o życiu prywatnym celebrytów…
Kobiety robią to lepiej…
18 czerwca 2010
Książka „Seks lesbijski, 101 pozycji” - to wyjątkowa publikacja na rynku wydawniczym wynosząca miłość lesbijską na wyżyny namiętności, czułości i ekstazy. Niepowtarzalna kobieca Kamasutra jest w całości zilustrowana zmysłowymi fotografiami, zachęcając homoseksualne kobiety do odkrycia 101 pozycji miłosnych.
Moja siostra
16 czerwca 2010
Obchodzi mnie to, ponieważ moja siostra i jej partnerka są już od 10 lat związane ze sobą. Kochają się bardzo i dzielą wspaniałym domem i psem (skoro nie mogą adoptować dziecka).
Pamiętam, kiedy moja siostra dokonała coming outu przede mną. Byłyśmy w Universal Studio stojąc w długiej kolejce do przejażdżki „Eartquake”. Podczas tych 30 minut oczekiwania dowiedziałam się o niej wszystkiego. I dlatego, że jesteśmy rodziną, kocham ją bardziej odkąd podzieliła się tym ze mną.
Jest to dla mnie przerażające, że moja siostra nie może poślubić osoby, którą kocha, podczas gdy ja mogę poślubić mojego chłopaka, którego znam od 5 miesięcy bez problemu. Od tamtej pory zaangażowałam się w ruch na rzecz równości.
Zostałam wybrana jako zastępczyni prezesa w moim szkolnym Gay-Straight Alliance (Przymierze osób homo- i heteroseksualnych). Chcę edukować innych o walce środowiska GLBT o podstawowe prawa człowieka.
Moja szkoła, jak każde inne liceum, ma grupę ludzi, którzy tego nie rozumieją i, prawdopodobnie, nigdy nie zrozumieją. Ale jeśli mój głos i głosy innych o tych sprawach będzie się przebijał przez ich grube czaszki, może, tylko może, zaczną to rozumieć.
Nienawidzę mówić „moja siostra i jej żona…” kiedy to nie prawda. Nie chcę patrzeć jak się będą starzały razem bez prawnego usankcjonowania ich związku.
Istota ludzka powinna brać ślub z inną istotą ludzką by w ten sposób symbolicznie pokazać swoją wieczną miłość i upewnić się, że druga połówka będzie bezpieczna jeśli cokolwiek, broń Boże, się stanie z którąś z nich. Chcę, żeby moja siostra i jej żona miały te same zabezpieczenia prawne jak pary różnopłciowe mają. Więc mnie zależy!
Rachelle – http://www.wegiveadamn.org/2010/05/my-sister/
Jedność w środowisku jest niepotrzebną mrzonką
26 kwietnia 2010
Dwa zupełnie rozbieżne, niezauważające siebie nawzajem sposoby konstruowania pomysłu na walkę o LGBTQ usiłują walczyć o miejsce w przestrzeni publicznej. Większe szanse ma, co zrozumiałe, mniej rewolucyjny, mniej waleczny nurt. więcej »
Związki partnerskie? Zdecydowanie przeciw!
6 kwietnia 2010
Są dwa główne powody dla których jestem przeciwnikiem rejestrowanych związków partnerskich czy też, jak kto woli, małżeństw homoseksualnych. Pierwszym z nich jest umiłowanie ludzkiej wolności a drugim – przekonanie, że prawo ma pasować do rzeczywistości, a nie wykrzywiać ją i udawać, że jest inaczej. więcej »
Rejestracja związków par jednopłciowych (chociaż nie tylko, ponieważ jak wiemy w krajach, gdzie takie regulacje już funkcjonują, czasem dotyczą związków również różnopłciowych) wzbudza od zawsze gorącą dyskusję. Znane są różne rozwiązania, począwszy od małżeństw, poprzez związki partnerskie, modele umów cywilno-prawnych tzw. PaCS-y (Pacte civil de solidarité), aż do modeli kohabitacji czyli konkubinatów. więcej »
Zakończyliśmy serię otwartych debat „Jakich związków partnerskich chcemy w Polsce?”. Od października 2009 r. do marca 2010 r. odwiedziliśmy kolejno Wrocław, Poznań, Rzeszów, Warszawę, Łódź, Gdańsk, Katowice, Szczecin, Lublin, Kraków, Białystok, Toruń, Olsztyn, Kielce. więcej »
Nasze dzieci
12 marca 2010
Największą atrakcją placu zabaw jest wąż. Kręta zjeżdżalnia, zakończona paszczą smoka otwiera się na szeroką piaskownicę. Antek siedzi na szczycie węża i nie ma odwagi, by zjechać. Pięciolatek w kolejce za nim niecierpliwi się i popycha chłopca. Pedał! – krzyczy za nim, kiedy Antek zaczyna płakać. Nie, nic na razie nie wiadomo, by Antek był gejem. Wiadomo za to, że jest bystrym, wesołym trzylatkiem i że ma dwie opiekuńcze mamy – mamę Anię i mamę Olgę więcej »
33 powody, dla których związki partnerskie par jednopłciowych (z obowiązkową opcją adopcji) to ZŁO!
11 marca 2010
Jeśli zalegalizujemy związki partnerskie zmieni to podstawy społeczeństwa! Nie możemy adaptować nowych norm społecznych – tak jak nie przystosowaliśmy się do używania samochodów, akceptowania rozwodów i adopcji dzieci więcej »
Sytuacja osób homoseksualnych w Polsce – problemy prawne i społeczne
13 stycznia 2010
Przemoc fizyczna
Z danych Kampanii Przeciw Homofobii i Lambdy wynika, że 17,6 proc. pytanych, zaznało w ciągu ostatnich dwóch lat jakiejś formy przemocy. Wśród osób, które doznały przemocy aż 41,9 proc. doznało jej częściej niż trzy razy. Najczęściej osoby homoseksualne są potrącane, uderzane, szarpane lub kopane. Na drugim miejscu znajdują się zaczepki seksualne naruszające nietykalność cielesną. Prawie jedna czwarta badanych została pobita, a 4 proc. doświadczyło przemocy seksualnej. W 59, 7 proc. przypadków sprawca przemocy nie był znany ofierze, w 29, 5 proc. byli to koledzy ze szkoły lub studiów. Wśród sprawców pojawiła się również rodzina – matka (6,3 proc.) i ojciec (5,1 proc.). Do przemocy najczęściej dochodzi w miejscach publicznych – 56,8 proc.
Kolejne miejsca zajmuje szkoła, sklep i własne mieszkanie. W 85, 1 proc. przypadków policja nie została powiadomiona o zdarzeniu, ankietowani w większości przypadków uznali, że nie przyniesie to oczekiwanego skutku.
Przemoc psychiczna
Najczęstsza formą tego typu przemocy jest agresja słowna – 75 proc. osób, które doznały przemocy psychicznej mówi o zaczepkach werbalnych.
Miejsce pracy
Około 10 proc respondentów, którzy pracowali lub poszukiwali pracy w trakcie badania, dotknęła jakaś forma dyskryminacji w miejscu pracy. Najczęstszymi formami dyskryminacji są: podniesienie wymagań w stosunku do innych pracowników – 44 proc., odmowa zatrudnienia – 27, 9 proc., zwolnienie – 23 proc., odmowa awansu – 14,8 proc. Ponad 99% gejów i lesbijek ukrywa w pracy swoją orientację seksualną (dane ze strony internetowej Kampanii Przeciw Homofobii). Środowiska homoseksualne twierdzą, że bardzo często osoby homoseksualne nie tylko nie przyznają się do swojej orientacji seksualnej, ale są również z tego względu dyskryminowane w pracy oraz z niej zwalniane. Faktem jest również to,
że homoseksualiści bardzo często w takiej sytuacji nie dochodzą swoich praw. Nie przyznawanie się do swojej orientacji seksualnej nazywane jest przez homoseksualistów „niewidocznością”. Homoseksualiści czują się również dyskryminowani w przyjmowaniu ich do pracy określonego rodzaju, jak zawodu nauczyciela czy wychowawcy w przedszkolu.
Służba zdrowia
Wśród ankietowanych zaledwie 20 proc. ujawniło swoją orientację seksualną w kontaktach z personelem medycznym, wśród nich 23,5 proc. zetknęło się z gorszym traktowaniem. Większość zdarzeń dotyczyła niemożności oddania krwi, zarówno przez kobiety jak i mężczyzn, którzy zadeklarowali orientację homoseksualną. Równie ważne jest zakazywanie odwiedzanie partnera przebywającego w szpitalu. Jeśli chodzi o osoby świadome (np. zgłaszające się na operację) to każdy pacjent otrzymuje specjalna kartę, w której wskazuje osobę mogącą go odwiedzać, nie musi to być osoba spokrewniona.
Mowa nienawiści
Termin określający sposób używania języka w celu znieważenia, pomówienia lub rozbudzenia nienawiści wobec pewnej osoby, grupy osób lub innego wskazanego przez mówcę obiektu. Z reguły wykorzystuje syndrom grupowego myślenia lub poczucie adresata mowy o istnieniu grupy podzielającej jego nienawistne przekonania. Z mową nienawiści mamy do czynienia przy znieważaniu osób lub grupy osób z powodu ich przynależności rasowej, etnicznej, narodowej, religijnej lub orientacji seksualnej. W Polsce znieważanie lub nawoływanie do nienawiści na tle narodowościowym, rasowym, etnicznym, wyznaniowym jest zabronione i karalne na podstawie art. 256 i 257 Kodeksu karnego. Nie ma w Polsce przepisu szczególnego prawa karnego chroniącego wprost osoby przed nienawiścią z
powodu orientacji seksualnej. Jednak w zależności od stanu faktycznego zachowanie osoby używającej mowy nienawiści może wyczerpywać znamiona przestępstwa, np. z art. 190, 212 lub 216 Kodeksu karnego.
Homoseksualizm, a pedofilia
Brak świadomości w społeczeństwie, na co powołują się działacze środowisk homoseksualnych, dotyczący definicji homoseksualizmu powoduje, że bardzo często jest mylony albo utożsamiany z pedofilią.
Polskie Towarzystwo Seksuologiczne stoi na stanowisku, że orientacja seksualna nie ma żadnego wpływu na skłonności do pedofilii. Zwraca również uwagę na to, że większość przypadków molestowania seksualnego jest dokonywana przez heteroseksualnych mężczyzn i ma miejsce w rodzinie.
Związki partnerskie
Kwestia ta nie jest uregulowana w polskim prawie. Środowiska homoseksualne zwracają uwagę, iż Polska jest jednym z nielicznych krajów Unii Europejskiej, w których w chwili obecnej nie toczy się parlamentarna dyskusja na ten temat. Zawarte za granicą małżeństwa osób takiej samej płci nie są uznawane w Polsce.
Analiza ilości spraw osób homoseksualnych, które składają pozwy sądowe oraz skierowane do Rzecznika Praw Obywatelskich prowadzi do wniosku, że stale zwiększa się ich liczba. Można domniemywać, że jest to spowodowane zmianami zachodzącymi w społeczeństwie oraz faktem, iż osoby homoseksualne zaczynają coraz częściej wypowiadać się publicznie o swoich problemach.
Źródło: Raport „Dyskryminacja ze względu na orientację seksualną w kontekście
działalności polskiego Rzecznika Praw Obywatelskich”
Legalizacja małżeństw osób tej samej płci (5)
15 grudnia 2009
Historia “małżeństw” osób tej samej płci?
Zmiany społeczne wyprzedzają zmiany prawne – legislacje odzwierciedlają istniejące już trendy. Ruch praw cywilnych oraz wyzwoleńczy ruch kobiet, prócz oczywiście ruchu samych gejów, otworzył drogę do dyskusji na temat ewentualnego małżeństwa osób o tej samej orientacji seksualnej. Bez wcześniejszych przemian w świadomości społecznej na temat rasy, płci i podążających za nimi zmian w prawie, sama dyskusja byłaby niemożliwa. Równość pomiędzy płciami, sytuacja kobiety w danym społeczeństwie, mogą być wyznacznikiem stopnia równości, jaka może być uzyskana przez gejów w danym kraju.
Co do ewentualnej historii małżeństw osób tej samej płci, jako argumentu za istnieniem społecznego przyzwolenia na nie już też w przeszłości, to mimo interesujących tez, prezentowanych przez takich uczonych jak John Boswell czy William N. Eskridge, sytuacja nie jest całkiem jasna. Boswell, na podstawie uważnych studiów 62 Greckich i Słowiańskich dokumentów, opisuje wprawdzie istnienie ceremonii “zawiązywania braterstwa” [adelphopoiesis, czy bratovorenie], a mających miejsce w zakonnych instytucjach kościoła katolickiego i ortodoksyjnego w średniowieczu (V-XV wieku), głównie w Grecji i w krajach bałkańskich, jako będących czymś w rodzaju homoseksualnego małżeństwa. Nie tyle jednakże prezentowane przez autora fakty (celebrowanie związków osób tej samej płci), co ich interpretacja (charakter tych związków) nie jest w pełni przekonywująca dla wielu historyków i teologów.
O ile nie mamy pewności co do historii, możemy jednak przedstawić współczesne regulacje prawne takich unii. Badacz historii prawnych rozwiązań dotyczących unii osób tej samej płci, Yuval Merin, wyróżnia obecnie istnienie czterech takich modeli: (Merin, str.55-60)
1. Małżeństwo cywilne (równe małżeństwu par heteroseksualnych) – przyznawane w Holandii, od kwietnia 2001roku oraz w prowincji Kanady, Quebec, od czerwca 2003 roku.
2. Rejestrowane partnerstwo, praktykowane w krajach skandynawskich. Przyznaje ono większość praw i obowiązków małżeńskich, jednakże bez nadania praw rodzicielskich (za wyjątkiem Danii, która wprowadziła ten przywilej w kwietniu 2001 roku). Podobne ustawodawstwo istnieje we Francji (od 1999 roku), w Belgii (od 1998 roku), w Niemczech (od 2000 roku) i w dwóch regionach w Hiszpanii: Katalonii (od 1998 roku) i Aragonie (od 1999 roku).
3. Domowe partnerstwo – czyli częściowe rozpoznawanie związków osób tej samej płci. Przyznaje prawa związane z miejscem pracy, a także prawo do wizyt w szpitalu i innych zamkniętych instytucjach. Można wyróżnić dwa rodzaje tego modelu – jeden dotyczy świadczeń przyznawanych przez prywatnego pracodawcę, inny dotyczy także państwowych regulacji. Ten drugi istnieje w stanie Vermont, USA pod nazwą “unii cywilnej,” od lipca 2000 roku. Uczestnicy tej unii mają prawo do adopcji dzieci, co zbliża ten model do instytucji małżeństwa. (Uwaga na marginesie: tylko 1/5gejow-mieszkańców stanu Vermont przystąpiła do tej unii, reszta osób przybyła z innych stanów lub innych krajów. Interesującym faktem jest także to, że jak dotąd dwa razy więcej kobiet niż mężczyzn skorzystało z przywileju unii. Zgodnie z przepisami unia nie respektuje praw do emerytury i “social security” po śmierci partnera, praw emigracyjnych ani przywilejów w wypełnianiu wspólnych federalnych podatków).
4. Wspólnota zamieszkiwania [cohabitation] – instytucja konkubinatu traktująca na równi partnerów tej samej płci jak i płci przeciwnej; istnieje w niektórych stanach Australii (od 2001 roku), w Kanadzie (od 1999 roku) i w Nowej Zelandii (od 2002 roku), a także na Węgrzech (od 1996 roku) i w Portugalii (od 2001 roku).
Dyskusje nad tymi różnymi formami legalizacji związków są ostatnio źródłem zainteresowania chrześcijańskiego świata zachodniego, a zwłaszcza mieszkańców USA, kiedy to politycy reprezentujący konserwatywne kręgi społeczeństwa USA domagają się wprowadzenia uzupełnienia do Konstytucji by zapobiec ewentualnej możliwości zalegalizowania unii cywilnych czy nawet małżeństw osób tej samej płci w całych Stanach.
Autorka: Ewa Hyży
Kultura i Historia nr 6/2004
Artykuł pochodzi ze strony Kultura i Historia
Debata o związkach partnerskich 12 grudnia!
9 grudnia 2009
Koło Naukowe Gender Studies UG,
Kampania Przeciw Homofobii Trójmiasto oraz
Grupa Inicjatywna ds. związków partnerskich
zapraszają na
DEBATĘ
dotyczącą postulatu wprowadzenia w Polsce
związków partnerskich
12.12.2009, godz. 16:00
Wydział Nauk Społecznych UG
Gdańsk, ul. Bażyńskiego 4
sala S209
W dyskusji udział wezmą goście z Grupy Inicjatywnej ds. związków partnerskich:
Yga Kostrzewa, Lambda Warszawa
Mariusz Kurc, Kampania Przeciw Homofobii
Krystian Legierski, Zieloni 2004
Celem debaty będzie przeprowadzenie jak najszerszych
konsultacji społecznych dotyczących oczekiwań Polek i Polaków
w zakresie regulacji prawnej związków pozamałżeńskich,
w tym związków jednopłciowych.
Przedstawione zostaną różne modele regulacji prawnych dotyczących tych
związków,
funkcjonujące w różnych krajach UE (model małżeński, model związku
partnerskiego,
model konkubenci, model PACS – pakt cywilny).
