Z doświadczenia organizacji pozarządowych wynika,że podręczniki te przedstawiają wiele kłamliwych i stereotypowych informacji,niezgodnych z obecnie obowiązującą  wiedzą na temat opisywanego problemu.
Potrzebujemy wolontariuszy których zadaniem będzie udać się do bibliotek na wydział nauk społecznych i medycznych,sprawdzić literaturę pod katem treści o osobach LGBT,zrobić ksero,spisać bibliografie(tytuł,rok wydania,autora/rki/rów,wydawnictwo,strony itd)Kserówki muszą dotrzeć do Warszawy do 31 marca!!!

Proszę o osobiste dostarczenie lub wysłanie ich na adres:
Kampania Przeciw Homofobii
ul.Żelazna 68
00-866 Warszawa
z dopiskiem monitoring podręczników akademickich

Pocztą mailową  przyjmujemy również skany:
aloewe@kph.org.pl , mtryba@kph.org.pl

Następnie zostaną złożone i dwóch ekspertów zrobi analizę treści.Potem krytyka i rekomendacje(czyli jak powinny wyglądać podręczniki)

Do połowy maja powstanie raport który zostanie przedstawiony na konferencji.
Każdy wolontariusz powinien znaleźć minimum pięć pozycji.

Czytelnictwo: 2%

Serwis internetowy powstał z myślą o osobach żyjących z HIV / AIDS, STD albo innych chorobach wirusowych pragnących poznać drugą połówkę. Jeśli jesteś samotny, jest Ci źle, chcesz znaleźć osobę z którą chciałbyś miło spędzać czas wystarczy, że skorzystasz zdarmowej rejestracji tej witryny. Z możliwościami tej strony miłość jest na wyciągnięcie ręki… Rejestracja jest łatwa i twoja informacja nigdy nie będzie sprzedana i nie podzielimy się nią z innymi.
Przeszukaj nasze profile osób o orientacji homoseksualnej, biseksualnej, mężczyznami i kobietami heteroseksualnymi.Serdecznie zapraszamy do skorzystania z możliwości witryny oraz podzielenie się uwagami dotyczącymi jej działania.

www.wynikPozytywny.pl

Czytelnictwo: 2%

Kliniki chirurgii plastycznej to dość specyficzne miejsca, z równie specyficzną klientelą i personelem. „Transseksmisja” Tatiany Szkapienko przedstawia oczami pani manager kaliningradzką „Brazylię” właśnie w taki sposób. Opis na czwartej stronie okładki pozwala sobie na następujące słowa: „To miejsce, gdzie w atmosferze erotyczno-filozoficznej dojrzewa niejedna, bardzo europejska love story, której bohaterowie na własnej skórze mogą poznać różnice pomiędzy G, a G-8”.

Czy rzeczywiście „erotyczno-filozoficznej”? Nazwałbym to raczej tandetną próbą filozofowania z pornograficznym ujęciem. Pornograficznym, zaznaczę, z nieciekawego, w zasadzie przeżytego już spojrzenia. Narratorka „Transseksmisji” wszelkie swoje refleksje koncentruje wokół wulgarnej męskości, jedynego atrybutu tworzącego według niej obraz mężczyzny (miałem ochotę użyć tu słowa „samiec”) – penisa. Uwarunkowaniu tego spojrzenia sprzyjają być może klienci i klientki ośrodka. Jak twierdzi sama opowiadająca – do „Brazylii” ściągają przede wszystkim polscy mężczyźni niezadowoleni z rozmiarów swoich członków i greckie transkobiety, ewidentnie uzależnione od skalpela.

Wspomniany fallogocentryzm przybiera w książce śmieszną, niekiedy nawet przerażającą postać. W zasadzie każde zjawisko społeczne w jakiś sposób odnosi się do „najważniejszego artefaktu europejskiej kultury” (pozwolę sobie sarknąć). Spotkamy tu zatem „ważny nawyk połykania”, „bezfacecie” i wiele wzmianek odnośnie „ubywania penisów” w postaci niewybrednych, mało wyrafinowanych żartów na temat transseksualistek, które nie tylko „stanowczo przedkładają waginę nad penisa”, lecz także śmią to robić nawet, kiedy zagrożone jest prawidłowe funkcjonowanie ich narządów, co niekiedy kończy się brakiem czucia w miejscach intymnych. Jak sama narratorka spostrzega: „To po cholerę (…) te wszystkie transformacje płciowe, jeśli traci się przez nie orgazm – jedyną bezpłatną rozkosz, która zawsze jest pod ręką?”, a człowiekowi świadomemu seksualnie (i płciowo) pozostaje jedynie załamać się z powodu tej pseudofilozofii wartości.

Praca w „Brazylii” jest dla managerki (z czystej złośliwości pozwalam sobie na termin, którynarratorka uznałaby za skrajnie feministyczny) swego rodzaju pretekstem do niezbyt głębokich przemyśleń, zwłaszcza tych odnoszących się do narodowości i współpracy międzypaństwowej. Naturalnie większość z nich nie schodzi z tematyki „członkowej”. Znajdziemy tu zatem uwagi odnośnie potrzeby „doerekcjonowania” języka polskiego, problemów identyfikacji wyrażonych w polskich nazwach męskich organów płciowych i inne, równie przeseksualnione dywagacje. I wszystko to może i mogłoby być zabawne, ale tylko jeśli przyjęłoby postać półstronicowego artykułu w tygodniku „Nie”.

Temat chirurgii plastycznej przedstawiono kpiąco i zupełnie chłodno, co w obliczu sporej ilości wtrąceń niby-filozoficznych dziwi. Tym bardziej, że w ciągu ostatnich kilku lat drastycznie wzrosła liczba osób uzależnionych od tego typu zabiegów. Wspomniany brak przyjąłem ze szczerym zdziwieniem. Płeć i seks pod skalpelem tak, ale sam skalpel już nie?

Całościowe, stereotypowo męskie myślenie narratorki przeraża (przynajmniej mnie). Głównie dlatego, że nie ma na celu prezentacji żadnej feministycznej nowej jakości, ale wprost tandetnie powtarza schematy z płytkim odwróceniem podmiotu. Szczerze powiedziawszy, byłem przekonany, że tego typu narracje znikły w Polsce wraz z końcem lat dziewięćdziesiątych. Najwyraźniej się myliłem. A szkoda.

Czytelnictwo: 3%

“Najbardziej widoczny przejaw transwestytyzmu kobiecego to dziś Drag Kings- kobiety, które znajdują przyjemnoś w noszeniu męskich strojów i pracują nad osiągnieciem męskiej sylwetki. Jest to jedna z najbardziej spektakularnych obecnie form perwersji kobiecej, ktorą należy zaliczyc do perwersji obiektu seksualnego.” – Perwersje seksualne, Gerard Bonnet, Gwp 2006

przedmowa:

Gerard Bonnet;

Perwersje seksualne. Podejście psychoanalityczne

Pierwszy raz zjawisko perwersji seksualnych opisano w drugiej połowie XIX stulecia. To właśnie wtedy nadano większości z nich nazwy aktualne do dziś, takie jak: sadyzm, ekshibicjonizm, pedofilia itp. Warto dowiedzieć się więcej o tych zaburzeniach nie tylko dlatego, że perwersje stanowią zagrożenie, ale również dlatego, że wiedza o nich otwiera przed badaczem możliwość zgłębienia nieznanych zakamarków ludzkiej psychiki.
Głęboka znajomość tematu jest najlepszą gwarancją, że zareaguje się właściwie w kontakcie z pacjentem cierpiącym na któreś z omawianych w książce zaburzeń.

Ze Wstępu do wydania polskiego

Co nowego wnosi ta książka? W porównaniu z innymi wydanymi w Polsce publikacjami na ten temat przedstawia oryginalną klasyfikację perwersji w ujęciu kulturowym, bogate odniesienia do kultury, psychoanalizy oraz wprowadza w psychiczne motywacje zachowań dewiacyjnych. Zaprezentowano w niej również rzadko omawiane w polskim piśmiennictwie zachowania dewiacyjne kobiet. Wbrew potocznej opinii nie są one u kobiet bynajmniej rzadko spotykane; ich specyfiką jest mniejsza trwałość, niższy poziom agresji, łagodniejsza forma zachowań i zawoalowanie. Kolejną zaletą publikacji jest ukazanie świata perwersji seksualnych w obecnej obyczajowości i w życiu społecznym, na przykład obecność ekshibicjonizmu w mediach, w internecie.
Zgodnie z obowiązującym obecnie kryterium medycznej normy seksualnej Autor nie traktuje orientacji homoseksualnej w kategoriach choroby i ogranicza się wyłącznie do przedstawienia perwersyjnych zachowań osób zorientowanych homoseksualnie. W publikacjach opartych na psychoanalizie jest to znacząca zmiana perspektywy.
W książce zaprezentowano najczęściej spotykane perwersje seksualne i ich zróżnicowane formy. Autor opiera się na psychoanalitycznych koncepcjach przyczyn tego typu zaburzeń i dlatego nie omawia przyczyn biologicznych, wiążących się z patologią centralnego układu nerwowego czy z chorobami. Nie można jednak tego braku traktować jako znaczącego, bowiem większość zachowań dewiacyjnych ma tło psychiczne, a nie biologiczne.
Dla polskiego Czytelnika zapewne interesujące będą rozważania poświęcone leczeniu perwersji. Sądzę, że ten rozdział pozostawi poczucie niedosytu, jak również zaskoczenia. Od czasu pojawienia się u nas lawiny informacji o pedofilach rosną oczekiwania społeczne wobec skutecznych metod przeciwdziałania wykorzystywaniu seksualnego dzieci i młodzieży, karania sprawców tego typu przestępstw i uniemożliwienia im powrotu do tego typu zachowań po odbyciu kary pozbawienia wolności. Z tekstu wynika, że perwersja nie zawsze jest chorobą. Warto tu przy okazji wspomnieć, że u niewielu sprawców spośród odbywających w Polsce karę pozbawienia wolności za zachowania seksualne wobec małoletnich rozpoznano pedofilię. Z niniejszej publikacji jednoznacznie wynika, że leczenie perwersji seksualnych jest długofalową pracą, w której ważna jest motywacja osoby poddającej się leczeniu.
Perwersje seksualne Gérarda Bonneta pojawiają się w okresie, kiedy świat dewiacji seksualnych budzi u nas coraz większe zainteresowanie. Mam nadzieję, że dzięki tej książce Czytelnik pozna zróżnicowanie i specyfikę tego świata.

Zbigniew Lew-Starowicz

Czytelnictwo: 4%

Wśród ludzi niezwiązanych z tematem, może wytworzyć się przekonanie, że każda transseksualna kobieta przechodzi operację na narządach płciowych. I że robi to jako bardzo młoda osoba. Zapewne – jest to marzenie wielu młodych dziewcząt TS, jednak nie wszystkie i nie tak wcześnie decydują się na SRS. Tak naprawdę wiele dziewczyn i kobiet nie przechodzi zbyt szybko tej operacji. Czasem nie decydują się na nią wcale.

Czy wszystkie transseksualne kobiety przechodzą SRS?

Wśród ludzi niezwiązanych z tematem, którzy czerpią informacje tylko i wyłącznie z mediów goniących za sensacją, może wytworzyć się przekonanie, że każda transseksualna kobieta przechodzi operację na narządach płciowych. I że robi to jako bardzo młoda osoba. Zapewne – jest to marzenie wielu młodych dziewcząt TS, jednak nie wszystkie i nie tak wcześnie decydują się na SRS. Tak naprawdę wiele dziewczyn i kobiet nie przechodzi zbyt szybko tej operacji. Czasem nie decydują się na nią wcale. Powodów może być wiele – od prozaicznych typu brak pieniędzy czy kłopoty zdrowotne, poprzez wahanie, aż po przeświadczenie, że skoro są kobietami, żyją jak kobiety i są postrzegane jako kobiety, to wygląd ich genitaliów nie jest tak ważny.

Przeciętny wiek operacji

Bardzo niewielki odsetek dziewczyn przechodzi operację najszybciej, jak to tylko możliwe, chociaż niektóre skrupulatnie z tego korzystają. Nie jest to żadna reguła, ale często zdarza się, że bez względu na aktualny wiek, dziewczyny przechodzą SRS w około 3 lata po tym, jak zaczynają żyć jako kobiety. Z raportu BBC przedstawionego w 2007 wynika, że średnia wieku, w jakim SRS przechodzą teeski z Wielkiej Brytanii to 29 lat, co i tak jest dość wczesnym wiekiem, gdyż średnia z innych krajów Europy i Północnej Ameryki to wiek po trzydziestce lub czterdziestce.

Poniższa tabelka przedstawia wiek kobiet przechodzących SRS w klinice w Tajlandii w latach 1997 – 2000 (Klinika chirurgii plastycznej na wyspie Phuket, Tajlandia):

Możliwości operacji:
1. Brak operacji (chociaż długa terapia hormonalna sprawia, że genitalia się kurczą, a po jakimś czasie – po 6 -12 miesiącach następuje chemiczna kastracja).
2. Orchidektomia, czyli usunięcie jąder, co powoduje zapobieżenie dalszej maskulinizacji (bo niewydzielany jest testosteron).
3. SRS – usunięcie penisa i jąder, uformowanie wyłącznie zewnętrznych kobiecych narządów płciowych.
4. Pełen SRS – usunięcie penisa i jąder oraz wytworzenie kobiecych zewnętrznych i wewnętrznych (umożliwiających stosunek seksualny) narządów płciowych.

Wiele kobiet kwalifikuje się do pierwszej kategorii i nigdy nie przechodzi do następnego etapu.

Powody, dla których warto zwlekać z SRS lub w ogóle z niego zrezygnować:
Nieodwracalność – w razie jakiejkolwiek niepewności – nie rób tego;
Chęć zachowania płodności, możliwości posiadania dzieci;
Problemy medyczne, które wykluczają możliwość poważnej operacji;
Ogólne zadowolenie z tego, jak jest, brak silnej chęci zmiany genitaliów;
Strach przed operacją;
Presja partnera/partnerki, rodziny, przyjaciół;
Brak pieniędzy na operację;
Możliwość utraty źródła utrzymania po operacji.

Jak możemy zauważyć, różne mogą być powody do rezygnowania z operacji. Często jednak i powody zmieniają się z biegiem czasu, a osoba, która nie była pewna, czy chce takiej zmiany, utwierdza się w przekonaniu, że chce i to bardzo.

Powody, dla których przeprowadza się SRS, to najczęściej:
Wielka chęć dostosowania wyglądu swojego ciała do psychicznego poczucia płci i stylu życia;
Możliwość uprawiania heteryckiego seksu, odbycia waginalnego stosunku;
Presja ze strony partnera/rki, rodziny i przyjaciół;
Moda i wygoda – brak dyskomfortu związanego z tuckingiem lub noszeniem gaffu. Koniec z niepokojącymi wypukłościami poniżej pępka;
Koniec z niszczeniem wątroby na skutek długotrwałego przyjmowania antyandrogenów i estrogenów;
Wielka chęć (też seksualna) posiadania kobiecych narządów płciowych (kontrowersyjny powód);
Możliwość pokazywania się bez skrępowania nago, koniec identyfikacji płci po męskich genitaliach.

Ten ostatni powód też nie powinien być lekceważony. Dziewczyny, które żyją i wyglądają, jak kobiety, często niestety mają złe doświadczenia związane z tym, że jeszcze „nie w pełni” są kobietami. Posiadanie penisa może być kłopotliwe podczas kontroli osobistej, w momencie, kiedy przyjaciel zobaczy „za dużo”, gdy przystawia się pijany adorator i w podobnych sytuacjach, włącznie z taką, kiedy ktoś chce dziewczynę zgwałcić – „rozczarowanie” gwałciciela może go doprowadzić nawet do morderstwa…

na podstawie:
http://secondtype.com/options.htm

Czytelnictwo: 5%

Serdecznie zapraszamy wszystkich do wzięcia udziału w wydarzeniu z okazji
dnia walki z HIV i AIDS!
1.12. [wtorek] zapraszamy Was na pokaz animacji i panel dyskusyjny. W ramach

akcji otrzymacie także prezerwatywy i będziecie mieli możliwość
porozmawiania na tematy związane z seksualnością oraz HIV/AIDS.
Akcja odbędzie się o godzinie 18:00 w klubie “4 Róże dla Lucianne” w
Zielonej Górze. Organizatorami akcji są Kampania Przeciw Homofobii w
Zielonej Górze, Lambda Zielona Góra i Towarzystwo Rozwoju Rodziny.
Patronem medialnym są Radio Index, Portal UZetka.pl i Gazeta Studencka
“UZetka”
Za wsparcie w postaci prezerwatyw serdecznie dziękujemy firmie Perfect
Condoms

Członkowie i Członkinie Kampanii Przeciw Homofobii w Zielonej Górze

Czytelnictwo: 3%

Szwedzka Rada Zdrowia Publicznego (Socialstyrelsen) rozpoczęła proces analizy i oceny dotyczący alternatyw związanych ze zdrowiem dostępnych dla osób transseksualnych szukających możliwości zmiany płci. Organizacje reprezentujące osoby LGBTQ długo argumentowały, że często instytucje zdrowotne nie oferują odpowiedniej opieki i usług na poziomie.

Krytyka skoncentrowała się na długości  w opóźnieniach w procesie wydawania zgody na operację korekty płci (nawet do 7 lat w zależności od regionu Szwecji). Są również znaczące różnice w cenie za operacje i procedury zależne od części kraju i tego jak bardzo danej osobie na nich zależy.

„Nadzieja jest w tym,  że będziemy oferowali odpowiednią opiekę zdrowotną dla tej grupy, która jest wysoce uświadomiona i która mieszka we wszystkich częściach kraju. Powinniśmy zwiększyć jakość życia transseksualistów” – skomentował Hĺkan Ceder z zarządu Rady Zdrowia Publicznego podczas wywiadu dla Sveriges Radio (SR).

Wedle ustawy z roku 1972, osoba, która ma potrzebę zmiany płci przez operację korygującą powinna być powyżej 18 roku życia, obywatelem Szwecji, wysterylizowana i stanu wolnego. Trzeba przejść przez badanie psychiatryczne zanim można aplikować do Rady Zdrowia Publicznego, aby otrzymać zgodę na operację. Po otrzymaniu zgody transseksualista dostaje nowy numer identyfikacyjny (personnummer) i dopiero wtedy może zapisać się na operację.

Liczba osób zgłaszających się po zgodę rośnie z każdym rokiem. Przez prawie 30 lat średnia wynosiła około 12-15 osób. W 2003 roku podskoczyła do 25 osób jak podaje RFSL (Szwedzka Federacja Praw Lesbijek, Gejów, osób Biseksualnych i Transseksualnych).

Czytelnictwo: 4%

Szanowni Państwo!

*Społeczny Komitet ds. AIDS zwraca się z ogromną prośbą o rozpowszechnienie
informacji na temat “Warszawskich Dni Testowania HIV”.*

W związku z obchodami Światowego Dnia AIDS, od 1 grudnia w Punkcie
Konsultacyjno – Diagnostycznym przy Przychodni Analiz Lekarskich IZIS (ul.
Chmielna 4) rusza akcja „Warszawskie Dni Testowania HIV”.

Na pierwszych chętnych czekamy już w najbliższą sobotę *28 listopada w
godzinach 10.00-18.00.* Kolejne dni kiedy można się bezpłatnie i anonimowo
przebadać to *5 i 12 grudnia* w tych samych godzinach.

Wirusem HIV zarażają się w Polsce średnio dwie osoby dziennie. Mimo, że
statystyki mówią też, że Polacy coraz częściej robią testy na HIV to według
prof. Zbigniewa Izdebskiego nadal jednak jesteśmy społeczeństwem
niewyedukowanym i nieświadomym zagrożeń związanych z HIV. „Bardziej niż HIV
boimy się nieplanowanej ciąży” – mówi prof. Izdebski.
W związku z tym zwracamy się do Państwa o pomoc w nagłośnieniu i promocji
naszej akcji.

*Pojawienie się w mediach informacji na temat Warszawskich Dni Testowania
HIV jest niezwykle istotne, gdyż każdy zrobiony test chroni od zakażenia
kolejne osoby.*

Agata Kwiatkowska,

Advocacy Officer
Społeczny Komitet ds.AIDS(SKA)
ul. Chmielna 26/19
00-020 Warszawa
tel.0 22 826 03 50
tel. 0 602 24 63 24
agata.kwiatkowska@skaids.org
www.skaids.org

Czytelnictwo: 4%

Polskie Towarzystwo

Psychologii Procesu

oraz

Fundacja Miejsce Kobiet

serdecznie zapraszają na otwarte spotkanie z dr Gary Reissem

SEKS I DUCHOWOŚĆ

Czym  jest seks? W jaki sposób łączy się z duchowością? Jak do tego ma się miłość? Z jednej strony gorący towar, z drugiej – wstydliwy temat, wciąż będący tabu. Na spotkaniu przyjrzymy się tym tematom.
Rozpoczniemy od mini – wykładu Garego Reissa na temat seksualności i duchowości widzianej z punktu widzenia psychologii zorientowanej na proces.

Druga część spotkania odbędzie się w formule forum otwartego (open forum) – jest to metoda opracowana przez Arny’ego Mindell’a i stosowana na całym świecie jako forma debaty publicznej, w której wyrażane są różnorodne stanowiska w danej sprawie. Uczestnicy spotkania będą mogli wymienić się swoimi poglądami, szukając odpowiedzi na pytanie, czy możliwe jest połączenie seksualności i duchowości w jedną całość.

Dr Gary Reiss jest nauczycielem i terapeutą psychologii zorientowanej na proces, specjalizuje się m.in. w tematyce seksualności, problemów relacyjnych, prowadzi seminaria na całym świecie. Jest autorem wielu książek i artykułów na ten temat.

Data: 19.11.2009 r., godz. 18.00 – 21.00

Miejsce: Centrum Łowicka, ul. Łowicka 21

Wstęp wolny!

Osoby zainteresowane pogłębieniem tematu zapraszamy na warsztat Garego Reissa, szczegóły dotyczące warsztatu: www.psychologia-procesu.org.pl oraz www.miejscekobiet.pl

Zapraszamy serdecznie na otwarte spotkanie z dr Gary Reissem – amerykańskim psychoterapeutą, nauczycielem pracy z procesem, który prowadzi zajęcia i warsztaty na całym świecie (m. in. w Wlk. Brytanii, Izraelu, USA, Australii), jest autorem wielu książek. Jednym z głównych obszarów jego praktyki jest praca z problemami w związkach, między innymi problemami seksualnymi.

Zapraszamy także na wyjątkowy warsztat na temat seksualności prowadzony przez niego. Warsztat skierowany jest do osób zainteresowanych tematem, doświadczających problemy w obszarze seksualności i miłości, pragnących pogłębić wiedzę na ten temat i popracować nad osobistymi kłopotami w tej dziedzinie. Można przyjść na warsztat zarówno z partnerem jak i solo, będąc w związku lub będąc singlem. Zapraszamy osoby o wszelkiej orientacji seksualnej.

Warsztat to wyjątkowa okazja do poszerzenia świadomości i uzdrowienia w obszarze seksualności, będącym wciąż tematem tabu. Doświadczenie dr Gary’ego Reissa w tym obszarze jest imponujące, i po raz pierwszy w Polsce odbędzie się warsztat prowadzony przez niego w tej tematyce. Istnieje też możliwość odbycia indywidualnych sesji z Garym.

Zdecydowaliśmy się zaprosić go i zrobić zajęcia na ten temat, gdyż okazuje się, że wiele osób ma poważne kłopoty w obszarze swojej seksualności, o czym wciąż mało się mówi i pisze. Dominujący nurt w tej sprawie jest taki – każdy ma dużo seksu, a kto go nie ma powinien się tego wstydzić, nie należy o tym mówić. Powstaje zmowa milczenia i poczucie, że ze mną jest coś bardzo nie w porządku, jeśli mam kłopoty, nie odczuwam pożądania, seks w moim związku zamiera, nie umiem się otworzyć. Mogą też pojawić się problemy odwrotne – uzależnienie od seksu, nieumiejętność nawiązywanie głębokich relacji. Będąc z kolei osobą o innej niż dominująca orientacji seksualnej bądź tożsamości płciowej, odczuwamy wiele opresji, homofobię, wiele ograniczeń w ekspresji seksualnej. Energia seksualna to wielka życiowa siła, a jej swobodny przepływ może być źródłem wielkiej radości, bliskości, swobody. Odczuwanie ograniczeń zaś zmniejsza poziom energii w ogóle, i może być odczuwany jako duża blokada.

Codzienna praktyka terapeutyczna pokazuje, że zdecydowanie więcej jest problemów w obszarze seksualności, niżby się mogło wydawać. Nasza wiedza radzenia sobie z kłopotami i umiejętność rozmowy na tematy seksualności wciąż jest niewielka.

Warsztat będzie okazją do przyjrzenia się temu obszarowi w życiu każdego z nas, w bezpiecznej atmosferze.

Wszelkie informacje – www.miejscekobiet.pl

Zapraszamy serdecznie!

Poniżej jeszcze fragment książki dr Gary’ego Reissa Leap into living, w wolnym tłumaczeniu:

„Im głębiej sięga czyjaś wolność wewnętrzna, tym głębsze jest poczucie połączenia z całym życiem, wzrasta więc poczucie wolności we wszystkich dziedzinach życia, w tym w seksualności.  Im bliżej ktoś jest życia w pełni, tym bardziej pełna pasji, zabawy, duchowości i przyjemności staje się seksualność. Skupianie się na szczęściu i przyjemności wymaga zmiany w świadomości, odejścia daleko od codziennego zamartwiania się. To proste – nie da się odczuwać przyjemności i martwić się jednocześnie.

Gdy ludzie stają się bardziej wolni w odczuwaniu miłości, bez zakazów i ograniczeń, zaczynają mniej cierpieć w związkach, mniej odczuwać zazdrość,  mniej bać cię braku poczucia bezpieczeństwa, i innych źródeł bólu w relacjach.  Zaczynają tez bardziej kochać siebie, co w efekcie wspiera ich związki. Otwarcie się na przepływ miłości nie oznacza zwiększenia ilości partnerów seksualnych, oznacza zwiększenie przepływu życiodajnej energii i zwiększenie otwartości w ogóle.

Ludzie którzy są naprawdę wolni w kochaniu innych, a ich serce jest otwarte, mają głębsze poczucie tego kim naprawdę są, mają lepszy kontakt ze sobą i swoją najgłębszą naturą.  Z takimi ludźmi możemy czuć się zrelaksowani, łatwo im ufać. Bycie z kimś, kto jest wolny w miłości, jest jak pływanie w przepięknym czystym jeziorze – to co widzisz jest tym, co dostaniesz, a możesz widzieć wszystko aż do dna.

Ludzie wolni w miłości spotykają i budują głębsze relacje, będące źródłem wzrostu i wzajemnego rozwoju. Tworzą relacje z miejsce wewnętrznej obfitości  raczej niż z lęku, a  źródło ich wewnętrznej siły wydaje się być nieskończone, nie obawiają się więc bycia nadużytymi  lub dania zbyt dużo. Opiekują się na równi sobą, jak i innymi.

Jak się osiąga taki stan miłosnej obfitości? Metod jest wiele – praca nad osobistą historią, leczenie swoich zranień,  nawiązywanie głębokiej relacji ze sobą. Celem jest zbudowanie w sobie postawy bycia prowadzonym w życiu raczej przez miłość niż strach, co prowadzi do otwartości na miłość.

Gdy nasza wewnętrzna wolność wzrasta i nasz lęk maleje, wiele aspektów życia się zmienia.  Wzrasta poczucie twórczości, radość z seksu, miłości, pojawia się więcej energii do działań społecznych i uzdrawiania świata, i wzrasta też siła duchowa.

Gdy nasza energia życiowa uwalnia się uczymy się jak latać wyżej i dalej…”

Czytelnictwo: 3%

Zapraszamy do skorzystania z BEZPŁATNYCH konsultacji psychologicznych.
Takie spotkanie będzie dla Ciebie okazją do rozmowy o własnych trudnościach z osobą, która zajmuje się profesjonalną pomocą psychologiczną.
Zapraszamy Cię szczególnie jeśli:
- przeżywasz trudności w związku ze swoją orientacją psychoseksualną
(także: jeśli nie jesteś jej pewna/pewny),
- czujesz się przygnębiona/przygnębiony, nic Ci się nie chce, masz wrażenie,
że przestałaś/przestałeś “dawać radę”
- odczuwasz niepokój, lęk,
- Twoje kontakty, związki z innymi (partnerką/partnerem, rodzicami,
przyjaciółmi) nie układają się tak, jakbyś chciała/chciał, nie dają Tobie
satysfakcji,
- martwi Ciebie to, co się z Tobą dzieje, to jak się czujesz, zachowujesz.

Konsultacje będzie prowadził Daniel Bąk – psycholog i terapeuta współpracujący z zielonogórskim oddziałem KPH.

Termin najbliższych konsultacji: 21 listopad 2009 (sobota)
Miejsce: Towarzystwo Rozwoju Rodziny, ul. Batorego 33/9, Zielona Góra

Na spotkanie można się umówić, pisząc bezpośrednio do Daniela Bąka:
dbak[at]gestalt.waw.pl

Do korzystania z konsultacji zapraszamy osoby pełnoletnie (osoby niepełnoletnie mogą umówić się na spotkanie jedynie za zgodą rodziców lub prawnego opiekuna). Konsultacje będą odbywać się w godzinach 08:00-12.00. Spotkanie z psychologiem trwa około 50 minut. W podanym terminie odbędzie się nie więcej niż cztery konsultacje. Nie zwlekaj i zapisz się na spotkanie już dziś!

Czytelnictwo: 2%