Homoseksualizm.org.pl

Od 2 do 8 lipca w Kinie Mikro będzie można wybrać się na przegląd filmów LGBT.

Filmy, które zostaną zaprezentowane (Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender), to wybór tego, co filmowo najważniejsze w tematyce gejowsko-lesbijskiej.

Wybranych tytułów nie określa gatunek (zobaczymy komedie, kino społeczne, dramaty psychologiczne, dokumenty), miejsce produkcji czy tematyka. To pełen queerowy wachlarz.

Kino LGBT ma tysiąc twarzy. Nie pozwala sprowadzić się do żadnego – nawet najbardziej pojemnego – wspólnego mianownika. To kino artystów i rzemieślników, wielkich gwiazd i debiutantów, kino społecznie zaangażowane i poetyckie. Niekiedy wielkie kino. Bez żadnych ograniczeń.

Patronem wydarzenia jest KPH Kraków.

Informujemy, że krakowski Dzień Milczenia odbędzie się w tym roku 17 maja, czyli w Międzynarodowy Dzień Przeciw Homofobii i Transfobii (IDAHO). więcej »

Krakowski oddział Kampanii Przeciw Homofobii zaprasza na otwartą debatę edukacyjną, w której udział wezmą:

Adam Cioch (dziennikarz, tygodnik „Fakty i Mity”
Jan Hartman (profesor filozofii, UJ)
Jerzy Krzyszpień (doktor filologii angielskiej, UJ)
Adam Reising (historyk nauki, MA, Cambridge)
moderacja: Aleksandra Sowa (KPH Kraków, Queerowy Maj) więcej »

VICTIM // OFIARA
Środa, 24 lutego, godz. 19.00
Miejsce: Sala Teatralna Coconu, wejście do małej sali Coco

Pomimo iż w Wielkiej Brytanii w latach 60 homoseksualizm był karany, reżyser postanowił poruszyć ten kontrowersyjny temat i postawić geja w roli ofiary nietolerancji. Biret Gniazda popełnia samobójstwo w swojej celi. Był on zatrzymany ze względu na przywłaszczenie sobie pieniędzy należących do firmy dla której pracował. Jak się jednak okazuje pieniądze były mu potrzebne gdyż był szantażowany..

Przegląd filmów Queer: 19-21 luty 2010 w Krakowie.

Kino lesbijek, gejów, osób bi, hetero i aseksualnych, zarówno transpłciowych jak i określających się w sposób tradycyjny, wszelkiego rodzaju osób nienormatywnych o nieortodoksyjnym podejściu do tożsamości płciowej i seksualnej zawita do Krakowa!

Tegoroczny repertuar przedstawia obrazy z całego świata, od pełnometrażowych dokumentów po eksperymenty formalne, od kina niemalże familijnego po produkcje niedwuznacznie obrazoburcze.

Przegląd ten przede wszystkim wskazuje, że nie istnieje jeden dopuszczalny rodzaj miłości – różnych dróg jest co najmniej milion. Jakie to drogi? Można się przekonać przychodząc na festiwal!

5 projekcji zbiera filmy w pięć bloków:

Program 1: Męskie sekrety

Współwięzień, kolekcjoner, prowadzący podwójne życie brat, sąsiad-podglądacz… Każdy z nich skrywa swój szczególny sekret i jest w stanie poświęcić  bardzo wiele, by się odsłonić i wprowadzić go w życie. [Zakazane - reż. Bartosz Paduch, Polska 2004; Heiko - reż. David Bonneville, Portugalia 2007; Cadillac Blues - reż. Mazen Khaled, Liban 2003; Własność - reż. Hervé Joseph Lebrun, Francja 2007]

Program 2: Queerowe ciała, queerowe spektakle

Trzy różne filmy dokumentalne, które mierzą się z powszechnymi poglądami na temat pożądania, dodając queerowe spojrzenie na obrazy ciała, performensy, reprezentacje rasowe oraz kobiecą seksualność. [Chubb Rubb: A Fat Cabaret - reż. Alexis Mitchell, Kanada 2006; Circus Geeks and Sideshow Freaks - Tori Foster & Alexis Mitchell, Kanada 2008; Smutek w tobie - reż. Michelle Mohabeer, Kanada/Tryinidad i Tobago, 2008]

Program 3: Opowieści spoza szafy

Od animowanych historii opowiedzianych w pierwszej osobie na zmaganiach z homofobicznym najlepszym przyjacielu kończąc. Młode kobiety i młodzi mężczyźni w tych trzech filmach reprezentują różne podejście do nieprzewidywalnego i zdradliwego procesu konfrontacji z własną seksualnością oraz ujawniania się przed przyjaciółmi i rodziną. [Poza szafą - reż. Christine Engel, Kanada 2009; Coming Out po polsku - reż. Sławomir Grunberg, USA 2008; Cyprian, ja i inni - reż. Jean-Baptiste Dumont, Belgia 2006]

Program 4: Queerowi pionierzy

Hołd złożony dwóm pionierom homoseksualnego ruchu w USA. Dzięki ich wizjonerskiemu zaangażowaniu w sprawy społeczności oraz olbrzymiej wytrwałości udało się przetrzeć szlak i wywalczyć wiele praw, przywilejów oraz możliwości prowadzenia upragnionego stylu życia dla społeczności LGBT w USA oraz wielu innych miejscach na świecie. [575 Castro St. - reż. Jenni Olson, U.S.A. 2008; Sex Positive - reż. Daryl Wein, U.S.A. 2008]

Program 5: Retrospektywa Claudii Morgado Escanilli

Urodzona w Santiago de Chile, Claudia Morgado Escanilla ukończyła studia w Concordia University w Montrealu w 1991 z odznaczeniem za znaczące dokonania filmowe. Od tamtej pory wyprodukowała, napisała scenariusze i wyreżyserowała ponad 10 filmów, które zdobyły międzynarodową sławę i nagrody na całym świecie, m.in. podczas berlińskich Teddy Awards w 1996 za swój film Unbound. Jej filmy były wyświetlane na takich dużych festiwalach, jak Berlinale, Sundance czy Festiwal w Toronto. W 2000 roku odbyła program rezydencjonalny dla reżysera w Canadian Film Centre, gdzie zrealizowała film Maritirio (Powierzchnia). Żyje i pracuje w Vancouver, zajmując się postprodukcją i nadzorem scenariuszy. Obecnie przygotowuje swój pierwszy film pełnometrażowy Patagonia. [Angustia - Kanada 1996; Niespętane / Unbound - Kanada 1995; Bez bikini / No Bikini - Kanada 2007; Smakuj mnie / Sabor a Mí - Kanada 1998]

Opisy poszczególnych filmów znajdują się na stronach Organizatorów:

Kampania Przeciw Homofobii Kraków: http://krakow.kph.org.pl/?p=164

A million different loves: www.myspace.com/amdllodz

19-21 LUTY 2010, Kino pod Baranami

Bilety tylko 10zł za seans (program)! Nie przegap!

KPH Kraków i Cocon zapraszają na Klub Filmowy

Hedwig and the Angry Inch to zespół podróżujący po stanach. Jego liderem jest drag queen – mężczyzna przebrany za kobietę – wychowany w Berlinie Wschodnim. Wrażliwa Hedwig opowiada w piosenkach historię swojego życia – surową matkę, nieudaną operację zmiany płci, pierwszą miłość..
Film Johna Camerona Mitchella to interesująca podróż, która stara się dotrzeć do jądra miłości, człowieczeństwa, ucząc jednocześnie tolerancji.

Towarzystwo Interwencji Kryzysowej i krakowski oddział Kampanii Przeciw Homofobii zapraszają na spotkanie warsztatowo – wizualno – dyskusyjne nt.

MOWY NIENAWIŚCI

Postawimy pytania:

– jakie formy mowy nienawiści powinny być ścigane?
- jak je dokumentować?
- jak im przeciwdziałać?
– jakie znamy dobre praktyki i działania mogące pomóc w przeciwdziałaniu przemocy słownej?
– jaka jest różnica między mową nienawiści a przemocą emocjonalną?
- czy jesteśmy w stanie przeciwdziałać przemocy w Internecie?
- jakie grupy są najbardziej narażone na mowę i czyny z nienawiści?

Postaramy się odpowiedzieć na nie wspólnie.

W spotkaniu udział wezmą:
Anna Lipowska – Teutsch (Towarzystwo Interwencji Kryzysowej)
Jacek Borek (prawnik)
Aleksandra Sowa (KPH Kraków, rzeczniczka prasowa festiwalu Queerowy Maj)
Piotr Wójtowicz (Koordynator Marszu Równości w Krakowie)

Moderacja: Zofia Łapniewska (KPH Kraków)

5 grudnia (sobota) , godz. 17.00,
siedziba Towarzystwa Interwencji Kryzysowej,
ul. Krakowska 19, Ip.
Zapraszamy!

„Naked boys singing” Roberta Schrocka i Troya Christiana – show sceniczny wystawiany w Los Angeles a potem na wielu scenach świata – to muzyczna opowieść o różnych aspektach gejowskiego życia. Sympatycznym pieprzykiem tego filmu jest, że starannie dobrani (i znakomici!) wykonawcy występują całkowicie nago.
Film zebrał mnóstwo przychylnych recenzji.

Zapraszamy na film i dyskusję!
Miejsce: Sala Teatralna Coco, wejście do małej sali.
Czas: 18 listopada (środa), godz. 19.00
Prowadzenie: Aleksandra Sowa

WSTĘP WOLNY

KPH Kraków i Mały Klub Bunkra Sztuki zapraszają na warsztaty dla dzieci i panel dyskusyjny z okazji wydania książki

Z Tango jest nas troje

Rozpoczęcie: 24.10.2009 , godz. 12:00 więcej »

1. Imię i nazwisko (ew. nick), jakiś kontakt
Aleksandra Sowa, asowa@kph.org.pl

2. Oddział
KPH Kraków

3. Dane metryczkowe: wiek, miejsce pochodzenia, stan związkowo/małżeński

Nic ciekawego: 18 lat, Kraków, singielka z natury i przekonania

4. Dlaczego KPH?

Ze względu na profil działania: organizacji nie ograniczającej się do działań pomocowych (choć jednocześnie je prowadząca), ale funkcjonująca również bardzo mocno w przestrzeni publicznej i medialnej, będąca bardzo wyważonym i merytorycznym głosem w sprawach LGBTQ, na bieżąco interweniująca w sprawach ważnych politycznie i społecznie, proponująca wiele opcji i możliwości zaangażowania się na poziomach lokalnych i włączenia w walkę o respektowanie praw nieheteroseksualnych.

5. Co zrobiłaś w swoim oddziale (ew. czym się zajmujesz)?

Od prawie dwóch lat jestem koordynatorką oddziału, robiłam w nim już wszystko Od rozlepiania plakatów, robienia happeningów, przez pisanie stanowisk i oświadczeń, organizowanie imprez i spotkań po prowadzenie debat

6. Kilka słów polecenia swojego oddziału – dlaczego warto dołączyć, jak fajni jesteście?

Jedyny oddział w Polsce z gejowską divą jako koordynatorką

7. Fajna sytuacja z życia oddziału?

Wszystkie są fajne

8. Kika słów o sobie:
- hobby
- ulubione książki/filmy/muzyka
- edukacja

Działam społecznie od 14 – ego roku życia, kiedy chodziłam na swoje pierwsze Manify i marsze. Świadomość wzięła się z impulsu, którego nie pozwoliłam sobie zmarnować Od zawsze interesowałam się literatura, a książki z szeroko pojętego kanonu gender / queer połykam na kilogramy, oczywiście nie ograniczając się tylko do tej dziedziny literackiej – staram się być na bieżąco z nowościami wydawniczymi, ale też odgrzebywać to, co cenne intelektualnie – choć oczywiście jest to trudne. Muzyka, kultura, sztuka – to moja kolejna pasja, obecnie w fascynacji popkulturą, ale przechodziłam też etap miłości do sztuki, kultury i muzyki gotyckiej – również w jej najnowszych wydaniach. Oczywiście prawa człowieka, a w szczególności kobiet i mniejszości seksualnych tak z perspektywy praktycznej jak i teoretycznej, to moja kolejna pasja. Poza tym piszę, śpiewam, działam i współpracuję z kilkoma organizacjami pozarządowymi, pracuję, uczę się i poświęcam czas przyjaźni – która jest dla mnie wartością najważniejszą.

9. Od kiedy wiesz, że jesteś? Kilka słów o coming oucie

Jestem biseksualna i trudno mi powiedzieć o jakimś jednym, wielkim i spektakularnym wyjściu z szafy. Nigdy nie ukrywałam swojej orientacji seksualnej, dla mojego otoczenia to nie było tajemnicą.. I chyba to moje, naturalne „oswojenie” z własną tożsamością seksualną udzieliło się mojemu środowisku A kiedy zorientowałam się, ze jestem bi? Zależy o co pytasz – o dowód „namacalny” czy moją świadomość.. Co do tego drugiego – świadomość jest rzeczą płynną, mogę rzucać datami, ale po co? To nie będzie naturalne.