Dzisiaj pierwsza z serii coming out story – Alicja opowiada o swoim ujawnieniu przed dziećmi.

coming out

Jestem nauczycielką w prowincjonalnym mieście i wyjście z szafy w pracy przerasta mnie. Ktoś tam wie, ktoś się domyśla, ktoś patrzy, ale nie chce widzieć, inni się nie orientują. Kiedy spotkałam kobietę, która jest miłością mojego życia, miałam przed sobą zadanie, które uważałam za konieczne i trudne zarazem: chciałam o tym powiedzieć moim dorosłym dzieciom. Na tolerancję i zrozumienie córki mogłam liczyć– studiuje psychoterapię i nie takie wyznania słyszała. Poza tym, jak mówiła, połowa jej wykładowców ze studiów to osoby bi– lub homoseksualne. I nie zawiodłam się: córka od razu z dużą serdecznością zaakceptowała moją ukochaną. Moja niepewność dotyczyła syna. Miał on wtedy 22 lata, jego sądy bywały ostre i krytyczne, mógł zareagować różnie. Ale chciałam zaryzykować z trzech powodów. Po pierwsze, uważam, że należy mówić prawdę swoim bliskim. Po drugie, doszłam do wniosku, że wolę być odrzucana za to, kim jestem, niż akceptowana za to, kim nie jestem. Po trzecie, widziałam w tym rodzaj sprawdzianu z wychowania syna, w którym sama przecież uczestniczyłam. Jego reakcję zapamiętam na całe życie. Powiedział: ‘Mamo, to wspaniale, że znalazłaś szczęście! Cieszę się, że właśnie z tą Osobą”. Wszystkim wychodzącym z szafy mamom życzę takich dzieci.

Alicja

Historie dzięki uprzejmości KPH Jelenia Góra