To w czym jesteśmy, jako LGBT, naprawdę dobrzy, i co jest ważné, jest podkreślanie negatywynych postaw i zachowań innych grup wobec nas. Ale, jak podkreśla Doug Knutson z EscapeOKC Magazine podkreśla w jego artykule „Król gejów”, my, jako społeczność, nie jesteśmy zbyt lśniącym przykładem akceptacji i różnorodności jak często chcemy się pokazywać.

ludziki

Jedną z sekcji LGBT często wykorzystają jako przykład są osoby biseksualne. Krytykowana przez osoby heteroseksualne za zainteresowanie swoją płcią, bardzo często otrzymuje ten sam komunikat od gejów i lesbijek za brak zdecydowania co do jednej płci – co gorsze atakując ich za utrudnianie życia przez wskazywanie, że seksualność może być czymś co się wybiera. Ale nie na biseksualności chcę się skupić. Chcę podążyć za spojrzeniem Dougasa na negatywność i dyskryminację w samej społeczności. Często sprzeciwiamy się i kłócimy, tłumacząc jak niefair jest ocenianie nas przez innych, ale często sami to stosujemy. I dlatego, że nie potrafię zrobić tego lepiej przytoczę cytat Knutsona na temat hierarchii sceny gejowskiej w Oklahoma City, gdzie:

geje są przyisani do ich społecznej pozycji opartej na tym jak bardzo potrafią naśladować „idealne” męskie dyspozycje i psychikę. W szaleńczej wyprawie do przyłączenia się do sądu elity, wielu gejów, opalonych, po botoxie, lipo, zbrązowali, na diecie, uprawiający jogging itp. Szczęśliwcy – ci z materiałem genetycznym wspierającym stosowane radykalne środki, aby osiągnąć społeczną wartość – dostają możliwość osądzania innych (lub przynajmniej miejsce władzy w ustalonej grupie społecznej). Pechowcy niszczą swoje ciała w trakcie próby by się zmieścić w tą hierarchię „.

Efektem tego co próbuje podświetlić Doug jest coś co widzimy ciągle i bez końca. Fiksacja na wymianie obrazu sportretowanego w L wordzie czy Queer as Folk, gdzie nie ma zbędnych włosków, zwiodczałych mięśni, czy ubrań bez odpowiedniej markowej etykiety. Trudno się nie zgodzić, ale trzeba przyznać, że to nie tylko sytuacja osób homoseksualnych. Bo nie jest. Przyjrzyjmy się społecznej scenie heteroseksualnej i zobaczycie ten sam mechanizm. Jeśli nie spotykacie się ze stereotypową listą wymagań o tym jak idealne heteroseksualne społeczeństwo powinno być nie spodziewajcie się, że będziecie elitą. To może warto zaakceptować tą sytuację? Czy życie tak się nie toczy? Czy nie jesteśmy desygnowani do gry w tym samym scenariuszu, gdzie są „popularni” i „niepasujący? Może. Tak naprawdę, jeśli nikt nie będzie niczego robił w tym kierunku może to się skończy. Liczę na to. My, społeczność LGBT, portretujemy siebie jako akceptujących, krytykujących innych, którzy nas dyskryminują. Ale z drugiej strony co robimy kiedy jesteśmy na mieście, a nasze koszulki i bannery aktywistyczne leżą w domu? Zapominamy o tęczowej fladze i bawimy się kolorowo z różnorodnymi grupami i nagle stajemy się bardzo czarno-biali, jeśli chodzi o kwestie z kim nas ktoś zobaczy czy z kim będziemy rozmawiać. Mówimy, że to ok być różnych kształtów, kolorów czy rozmiarów i orientacji seksualnej kiedy chodzi o walkę „oni” a „my”, ale kiedy zostajemy sami „my” czy jesteśmy lepsi niż „oni”? Najlepszym podsumowaniem jest to co napisał sam Knutson pod koniec swojego artykułu, prosząc wszystkich z nas, abyśmy udowodnili, że jesteśmy akceptujący, miksując się i dywersyfikując w życiu prywatnym:

Dużo możemy zyskać z prawdziwego dbania o każdego „innego” i tyle stracić od ignorancji człowieczeństwa ludzi dookoła nas.

Nie mogę się nie zgodzić bardziej. Panie i panowie – czas by każd z nas zszedł z tronu i zintegrował się z naszą różnorodną społecznością nie oceniając ich z góry.

źródło: http://​www​.queeried​.com/​l​g​b​t​-​s​e​l​f​-​d​i​s​c​r​i​m​i​n​a​t​i​on/