serce z palców

Czy wy też marzycie o tym, że patrzycie drugiej osobie prosto, głęboko w oczy, między wami są niewypowiedziane dwa magiczne słowa, czujesz lekkie spięcie w karku i mrowienie ze strachu i niepewności. W końcu wypowiadacie to, na co wszyscy czekali.

Słowa ciężko przechodzą przez gardło, pocicie się i oczekujecie najgorszego. Chwila ciszy i niepewności. A potem czujecie, że ktoś was tuli i głaszcze i mówi ciepłe słowa: że kocha, że się cieszy, że na to czekał. Marzycie, żeby tak zareagowali wasi najbliżsi na dwa magiczne słowa: “Jestem gejem/Jestem lesbijką”?

rodzina

Wydawało mi się, że wiedzą. Od zawsze otaczały mnie koleżanki, nigdy nie miałam chłopaka. Ale okazało się, że to nie wystarczy. Mój coming out był bolesny, mało przyjemny i jak to często bywa – przypadkowy. Pisałam pracę badawczą związaną ze studiami o homoseksualistach. Jako jedno ze studiów przypadków wybrałam swój życiorys. Pracę, jak zresztą zawsze, dałam do sprawdzenia rodzinie. Okazało się, że świetnie zakamuflowana autobiografia była oczywista w swojej wymowie. Mój brat przyjął rewelację ze spokojem ? on wiedział od paru lat. Rodzice nie
byli tacy spokojni. Dla nich okazało się najważniejsze przekazywanie genów, kolejne pokolenia. Tłumaczenie, że lesbijki mogą mieć dzieci, partnerkę i normalne życie, wydawało mi się tłumaczeniem, że ziemia jest okrągła. Na razie rodzice po cichu mają nadzieję, że to nieszczęście minie jak choroba, a ja mam nadzieję, że z czasem jakoś przywyknął. Powoli mija rok. Na razie nie przywykli..