Dziś wpisem o gejowskiej warszawie rozpoczynamy współpracę ze znanym francuskim bloggerem Benjaminem, który czuje się Europejczykiem. Będziemy dowiadywali się co dzieje się u naszych sąsiadów i umożliwi to nam również spojrzenie na siebie z dystansu kogoś z zewnątrz.
Jak wygląda życie gejowskie w Warszawie? Umieściełem to pytanie na Gay Warsaw i oto kilka odpowiedzi, jakie otrzymałem:
Jakie sa pozytywne strony życia gejowskiego w Warszawie?
1) Rozkwita. Statystycznie każdego roku otwiera się jeden klub gejowski.
2) Jest urozmaicone. Są i popularne kluby, i modne, i snobistyczne, i alternatywne. Oczywiście są także sex kluby. Każdy może znaleźć coś dla siebie.
3) Jest w miarę tanio. Na wyjście do klubu w weekend stać każdego.
4) Mała różnice w poziome dochodów. Niewiele osób czuje się wyłączonych z życia gejowskiego. Większość żyje na podobnym poziomie. Skutkiem ubocznym, wynikającym z małego zróżnicowania poziomu dochodów, jest niska przestępczość. Te dwa czynniki są mocno ze sobą powiązane. W Warszawie wskaźnik przestępczości jest pięćdziesięciokrotnie (tak, tak) razy mniejszy niż w Londynie czy Amsterdamie. Nocne powroty do domu są tutaj znacznie bezpieczniejsze.
5) Plaże gejowskie. Niewiele stolic europejskich (jeśli w ogóle jakiekolwiek inne miasta) mają dwie dzikie plaże gejowskie na brzegach rzeki.
Jakie są negatywne strony życia w Warszawie?
1) Klimat! Nie ma nic fajnego w wychodzeniu na miasto kiedy jest 10 stopni poniżej zera i pada śnieg.
2) Więcej klubów niż zwyczajnych barów. W przeciwieństwie do innych miast europejskich, w Warszawie większość miejsc gejowskich to kluby. W weekendy prowadzą dyskoteki, a w tygodniu karaōke lub występy drag queen. Niestety jest niewiele miejsc gdzie można po prostu wyskoczyć na drinka.
3) Bardzo ograniczona scena fetyszowa. W Warszawie można znaleźć tylko dwa miejsca, którym ta tematyka nie jest obca.
4) Odległości pomiędzy różnymi miejscami. Nie ma tu takich dzielnic jak Marais w Paryżu, czy Soho w Londynie. Miejsca gejowskie są rozrzucone po całym centrum, na w miarę dużym obszarze 36 km kw. (są miejsca oddalone od siebie nawet o 6 km) To oznacza, że jeżeli już zdecydujemy się na wyjście, przeważnie pozostajemy w jednym miejscu. W ten sposób cała scena dzieli się na ludzi, którzy chodzą do klubu A, B lub C. Niewiele osób rusza się z jednego miejsca do drugiego podczas jednej nocy.
5) Jedzenie. Brakuje miejsc gdzie można zjeść po godz. 22:00. W większości, jak juz coś się znajdzie jest to coś na wynos.
W Warszawie nie ma wielu barów lub klubów gejowskich. Czy w tym mieście istnieje poczucie przynależności do tej społeczności? Jak sądzicie, dlaczego jest tak niewiele miejsc gejowskich? Czy to ze względu na homofobię, gospodarkę, a może religię?
Jest mniej takich miejsc ponieważ Warszawa jest po prostu mniejsza niż np. Paryż (ma 2,5 miliona a nie 12 milionów mieszkańców). Jeżeli w Paryżu mamy około 50 takich miejsc, to Warszawa powinna ich mieć odpowiednio 10. W rzeczywistości takich miejsc jest więcej. Statystycznie rzecz biorąc w Warszawie na jednego mieszkańca miejsc gejowskich ich więcej..
Jak geje odnoszą sie w stosunku do siebie? Czy jest to solidarność, przyjaźń, a może wszystko jest oparte tylko na seksie?
Dla mnie i moich najbliższych przyjaciół, gejowskie życie w Warszawie opiera się na spędzaniu razem czasu i dobrej zabawie, więc chyba jest to przyjaźń. Naturalnie jest również seks (wszyscy go uprawiamy, nieprawdaż). Jest również solidarność. Większość osób homoseksualnych od lat głosuje na te same partie polityczne a nawet na tych samych kandydatów.
Jaka jest tendencja rozwoju życia osób homoseksualnych w Warszawie? Czy zmienia sie na lepsze, nic się nie zmieniło a może wszystko zmierza ku pogorszeniu?
Rozwija sie. Jeszcze 10 lat temu mieliśmy 2, może 3 miejsca. Obecnie jest 25 klubów stowarzyszonych w Euro Pride. Do tego mamy 10 miejsc, które ze względów finansowych nie zdecydowały się na udział. Od 2 do 25 (lub nawet 35) w ciągu dziesięciu lat, to z pewnością jest coś co mozna nazwać sukcesem.
Naturalnie, Warszawa nie jest w 100% bezpieczna ale z pewnością jest znacznie bezpieczniejsza od wielu innych miast europejskich. Większość klubów gejowskich jest ukryta, zdala od głównych ulic, głównie z powodów ekonomicznych, przynajmniej tak mi sie wydaje. Czynsz w takiej lokalizacji jest znacznie niższy.
Brak srodków dofinansowujących z budzetu miasta dla mnie jest oczywista. Partia która ma wiekszość w radzie miejskiej (PO) to konserwatywna partia prawicowa. Nie chcą być kojarzeni z Euro Pride w obawie przed przegraną w nadchodzących wyborach.
Co zrobić, żeby urozmaicić życie gejów w Warszawie?
(1) Więcej barów. Obecnie scena zdominowana jest przez kluby nocne i ludzie wychodzą wyłącznie w weekendy. Życie klubowe w dni powszednie właściwie nie istnieje.
(2) Doskonałym pomysłem byłby darmowy autobus kursujący pomiędzy wszystkimi klubami w centrum miasta.
(3) Bezpieczniejszy sex w klubach. Mam odczucie, że szczególnie młodsi bagatelizują ryzyko chorób przenoszonych drogą płciową.
(4) Więcej informacji turystycznej dla osób odwiedzających Warszawę – statystycznie jest to 500000 osób każdego roku. Euro Pride House jest doskonałym pomysłem, dlaczego nie utrzymać go jako stały punkt informacji turystycznej dla osób homoseksualnych odwiedzających miasto?
(5) Czarny PR. Ludzie w Europie nadal postrzegają Warszawę przez zakaz Parady Równości w 2005 roku, ale już niewielu wie, że ten zakaz spowodował protesty w każdym polskim mieście. Być może Euro Pride zmieni postrzeganie Polski jako kraju nieprzyjaznego gejom.
Ciekawe? Codziennie publikujemy nowe!
Zapisz się do naszego kanału RSS – dzięki temu nie ominiesz żadnego tekstu!
O autorze
Zobacz również
 |  |  |  |
