smutek

Minęło tyle czasu, a Ty ciągle nie możesz o niej zapomnieć? Nie tylko Ty. Ten problem dotyczy wielu kobiet! Są różné przyczyny niemożności odcięcia się od przeszłości i zbudowania nowego związku. Objawami takiego stanu są dręczące sny, czasami omamy, uczucie pustki, przygnębienia, obniżona samoocena, niezadowolenie z życia, brak satysfakcji seksualnej. Prowadzi do tego ciągłe rozpamiętywanie tego, co było i wymyślanie scenariuszy: „co by było, gdyby?”. Ale zdarza się, że bardzo chcemy zapomnieć a i tak nie możemy. I co wtedy?

Ania po rozstaniu schudła 7kg, bez żadnej diety. Po prostu odechciało jej się czegokolwiek. Magda codziennie oglądała Zmierzch, żeby poczuć się lepiej. Ewelina postanowiła nauczyć się chińskiego, w ramach nie myślenia o nim. A Gosia ścięła i pofarbowała włosy, zamieniła okulary na soczewki, zmusiła się do diety i uprawiania sportu, wszystko, żeby odciąć się od tego, kim była, będąc z nim. Różné są sposoby dochodzenia do siebie po rozstaniu. Ale niektóre są destrukcyjne…

Uporczywie powracające sny.

Wiele osób mających za sobą rozstanie skarży się na sny, w których przeżywają jeszcze raz epizody ze swojego związkualbo odwrotnie – widzą szczęśliwy powrót do siebie i happy end. Istnieją różné teorie mówiące o tym, czym sny są i skąd się biorą. Zgodnie z jedną z nich, to wyraz nieświadomych, zagrażających pragnień, niemożliwych do zrealizowania (np. ze względu na samoocenę). Sny zawierają często element tego, co już było, tylko zniekształcony, czasami dochodzi do tego cząstka antycypacji i naszych skrywanych marzeń. Sny bywają też wyrazem traum, pozwalają nieświadomie przeżyć trudne doświadczenia i w ten sposób uporać się z nimi. Nie sposób zapanować nad nimi, ale wystarczy na jawie mniej koncentrować się na utraconej miłości, nie oglądać ciągle zdjęć byłej ukochanej, nie myśleć o niej non-stop, nie rozpamiętywać przeszłości. To powinno zredukować liczbę męczących snów.

Zapomnieć, to tyle co nie pamiętać

Żeby móc zapomnieć, trzeba się całkowicie rozstać, bez szczelin umożliwiających jakiś tam kontakt, bez furtki pełnej nadziei na jej powrót. Całkowite odcięcie się od niego jest szczególnie ważné w przypadku kobiet, które bardzo boleśnie przeżyły rozstanie i które mimo upływu czasu nie potrafią się pozbierać. Trzeba przeżyć swoją małą, prywatną żałobę, wybaczyć sobie, że się nie udało i pogodzić się z rzeczywistością. Na przeszłość i tak nie mamy wpływu, kontrolować możemy tylko to, co jest teraz. Zamiast koncentrować się na minimalizowaniu bólu po rozstaniu i walce z tęsknotą, najlepiej zrobić coś dla siebie. Wyszukać sobie jakieś nowe zajęcie, hobby (czasochłonne bywają szczególnie skuteczne!), zmienić wygląd zewnętrzny, poznać nowych ludzi.
Podstawowym problemem osób borykających się z ciągłą rozpaczą po utraconej miłości jest to, że w głębi serca wcale nie chcą zapomnieć i zacząć od nowa.