Biblia

Wielebny Księże Proboszczu,

w dniu 11 marca br. odprawiał Ksiądz mszę żałobną za zmarłą Darię Chmielewską. Przyszłyśmy i przyszliśmy do kościoła okryte i okryci smutkiem i żalem po jej stracie.

Tego wieczora przyszłyśmy i przyszliśmy do kościoła, mimo, że wiele z nas nie jest członkiniami i członkami Kościoła lub przestałyśmy/przestaliśmy uczestniczyć we mszach. Przyszliśmy i przyszłyśmy z wolą pojednania i z wolą uczestniczenia we mszy świętej za Darię. Chciałyśmy i chcieliśmy zanieść swoje modlitwy do Boga, a jeśli nie, to uczestniczyć w obrządku religijnym wiary Darii. Wiele z nas chciało pożegnać się po raz ostatni.

Ksiądz swoją postawą, a także brakiem taktu i postaw kultury, wywołał w nas negatywne uczucia. Zachęcamy do ponownej lektury encyklik Papieża Jana Pawła II lub dokumentów Kongregacji Nauki Wiary dotyczącej związków „między osobami homoseksualnymi”, gdzie można przeczytać: „(…) według nauczania Kościoła, mężczyźni i kobiety o skłonnościach homoseksualnych «  powinni być traktowani z szacunkiem, współczuciem i delikatnością. Powinno się unikać wobec nich jakichkolwiek oznak niesłusznej dyskryminacji  ». Takie osoby są wezwane, tak jak inni chrześcijanie, do życia w czystości.”. Poczułyśmy i poczuliśmy się potraktowane i potraktowani bez szacunku, bez współczucia czy delikatności. Nie zostałyśmy/zostaliśmy wezwane/wezwani do życia w czystości, a usłyszałyśmy/usłyszeliśmy, że nasza miłość jest grzeszna i nieodpowiedzialna, a zamiast wspominać Darię powinnyśmy/powinniśmy modlić się i nawracać.

Wspólna msza, która miała być wyrazem szacunku, pamięci i pożegnaniem stała się dla Księdza elementem walki w najgorszym możliwym wydaniu. Nasz niemy protest wyjścia w trakcie mszy z kościoła był początkiem sprzeciwu wobec polityki Kościoła, która zamiast zapraszać, kochać i rozmawiać, grzmi z ambony, strasząc i wykluczając.

Wiele z nas po tym wieczorze upewniło się w przekonaniu, że Kościół nie ma niczego do zaoferowania dla nas, jako osób homoseksualnych. Wiele, które miało neutralny stosunek, w tym osoby heteroseksualne, również obecne na mszy, straciło szacunek i brzydzi się tym popisem. Wszystkie i wszyscy, niżej podpisane i podpisani, osoby homo-, bi– i heteroseksualne, obecne i nieobecne na mszy, wzywamy do przeprosin za to zachowanie.

Niżej podpisane i podpisani:

(proszę o wpisywanie w komentarzu kto/ktosia chce być podpisany/a pod listem; czekam do środy)