Argentyna, od ostatniej kontroli, nie skręca się jeszcze w płomieniach. Kanada, o ile widzę z okna, jest jeszcze na miejscu, stoicka i łagodna, o zapachu sosen i asfaltu, oglądająca dużo hokeju, strzelająca z broni, będąca kanadyjska. Holandia? Nadal ostra i czysta, skuteczna blondynka, jak zawsze. To szokujące, naprawdę.

młotek prawo

Mimo wszystko, można by pomyśleć, że będą wręcz nieszczęśliwe. Można by pomyśleć, że będą na terenie całego kraju – terapie grupowe, nienawiść i plucie, może kilka zamieszek, kilka osób zadźganych, panika na ulicach, jako efekt różnych wstrząsających społecznych odkryć jak Mel Gibson na bat micwie.

W rzeczywistości, wydaje się, że miliony ludzi na całym świecie, w zaskakująco dużej liczbie olśniewających, pracowitych krajów – jak Belgia, Hiszpania, Południowa Afryka, Norwegia, Szwecja, Portugalia i nawet urocza mała Islandia – nadal jeszcze nie przeszły implozji, jeszcze nie cierpiącą od wściekłego gniewu Boga, jeszcze nie umierają w niekontrolowanych bólach na naszych oczach.

Ale o co chodzi? W sumie, w każdym z tych grzesznych narodów, geje i lesbijki szczęśliwie i legalnie poślubiają się (i, prawdopodobnie, rozwodzą się, żenią się ponownie i rzucają się na ten sam społeczno-emocjonalny rollercoaster jak ich bracia i siostry hetero) każdego dnia, miesiąca i to – jak w przypadku Niderlandów – już od prawie dziesięciu lat.

Co do cholery jest z nimi nie tak? Oni nie otrzymali informacji? Nie wiedzą jak bardzo źli, grzeszni, chorzy i perwersyjni wszyscy są w tak oczywisty sposób? Nie usłyszeli ochrypniętego jęczenia przerażonych głosów Mormońskiej starszyzny, surowych krzyków z przestarzałego Watykanu, zaostrzonych wnętrzności skonfundowanych fundamentalistów z niemal każdej z wielkich religii świata, wszyscy absolutnie przekonani, że dopuszczenie niektórych rodzajów zgody dorosłych, którzy się kochają i chcą się ożenić oznacza koniec cywilizacji, rodziny, niewinności, wojska, Bożej gorzkiej i sprawiedliwej miłości, którą znamy? Ktoś powinien wysłać im broszurę.

Tymczasem tutaj na ziemi strachu i tęczowej flagi i rzek płynących fundamentalistycznych dezinformacji, które jak Coors Light na wyścigu NASCAR, wciąż, jak się wydaje, nie potrafimy wymyśle rozwiązania. Poroniony bękart znany jako Prop 8 został ostatecznie uchylony przez dobry sąd federalny, uznany za bardzo niezgodny z Konstytucją, nie mówiąc już, że uznany za horrendalny, nierealny, nienawistnym, i po prostu głupi.

Nie ważné. Jest, oczywiście, już odwołanie małej grupy ludzi, którzy naprawdę  nienawidzą innych grup ludzi, i będzie kwestionowanie, spieranie się, dyskusja i policzkowanie się przez kilka miesięcy w drodze do słabego IX Sądu Apelacyjnego, a wszystko możliwie zakończone w wielkim i wściekłym finale, aż sprawa w końcu potknie się w konserwatywnym i spiętym Sądzie Najwyższym Stanów Zjednoczonych do około 2012 roku, to w sam raz do wywołania / upamiętnienia apokalipsy. Perfect.

I co dalej? Gdziey będziemy do tego czasu? Lub, co ważniejsze, czy to ma znaczenie? Nie jestem już tak pewny.

Zadajmy pytanie: jeśli wysoki sąd rzeczywiście parsknie, warknie i postąpi zgodnie z wytycznymi Scalia / Alito do konserwatywnej zaściankowości  i oddali potężnie, intensywnie brzmiące orzeczenie sędziego Walkera, a nawet jeśli jakiś cud sprawiedliwości i postępu wystąpi i Prop 8 zostanie  określona jako dokładnie tak brzydka jak ignorancka jak każdy z otwartym sercem wie dobrze, będziemy na świecie nawet mrugać? Wzruszymy ramionami? Czy wszyscy umrzemy i odrodzimy się śmiejąc, efekt rosnącego surrealizmu: co do cholery sobie myśleliśmy?

Czy Ameryka będzie jak bardzo ostatnia dziewicza uczennica katolickiej szkoły, pijany ślimak do przepełznięcia przez linię mety, dawno zapomniana i ładnie nieaktualna, 10 lat za późno i ideologicznie za krótkia, gdy reszta świata wzdycha i uśmiechnięta mówiąc: “Jezu, co do diabła zajęło wam to tak długo? ”
Tego się uczymy: w USA coraz mniej spraw jest poddawane wielkiej debatycie publicznej, zmianom globalnym, Wielkim Ustaleniom. W ciągu ostatnich kilku dekad widzieliśmy naród po narodzie prześcigające nas w wielu kategoriach od humanitaryzmu do edukacji, opieki zdrowotnej do narkotyków, seksualności do sztuki, systemów więziennictwa do ochrony przed zanieczyszczeniami, transportu do świadomości duchowej. Co smutne, dziwny to był wyjazd.

Być może jesteś w stanie przypomnieć sobie tamten niemożliwy, piękny czas kiedy wszystkie oczy były skierowane na Amerykę, kiedy w dużej mierze ustanawialiśmy (niepewne, niespójne, ale jakoś szlachetne) standardy dla światowych kultur, rządów, sztuki? Jak kiedyś reprezentowaliśmy, przynajmniej na papierze, przynajmniej w naszych pięknych i egomaniakalnych umysłach, rodzaj ulotną, experimentalną, ociosaną wolności?

Już nie. Nasz system edukacyjny, kiedyś jeden z najlepszych na świecie nawet nie 25 lat temu, obecnie zajmuje miejsce blisko dna. Nasz system opieki zdrowotnej, mimo Obamy brutalnie przewalczanych reform, ma długą drogę do przebycia, aby być gdzieś w pobliżu efektywności i korzystności. Nasze wojsko jest szalenie duże, absurdalnie jak na  skalę naszych obecnych rzeczywistych potrzeb, to największym obciążeniem dla gospodarki USA, zdecydowanie.

Co więcej, nasz własny Kongres Stanów Zjednoczonych jest bardziej połamany i zkwaśniały niż kiedykolwiek w najnowszej historii; może ledwo się ruszać, oddychać, mówić, podejmować decyzję bez wydrapywania sobie oczy nawzajem. Podziały są głębokie i szerokie, blizny po Bushu obrzydliwie stałe. Krótko mówiąc, nie jest to, co kiedyś.

To złe wieści. Dobrą wiadomością jest to, świat naprawdę nie potrzebuje nas więcej. Nasze melodramaty i majestatyczne decyzje, nasze paskudne wojny i religijne biadolenie nie robią początków świata, nie wstrząsają wszechświata, nie przerażają wszystkich, nie przekształcają globalnej świadomościna drobne. Czy to nie super?

Nie rozum mnie źle. Małżeństwa homoseksualne powinny być ostatecznie zwolnione z klatki niewiedzy i strachu tu, w Ameryce, potok pozytywnej energii i emocji, które wybuchają w całym kraju mleka i pieniędzy będą jak kilka innych bomb miłości w zakamarkach świeżej pamięci. To wskaże nie mniej niż wielki przewrót – ostatnie, wielkie prawo obywatelskie w końcu zrealizowane. Nie będzie to oznaczać prawie końca przestarzałego prawa niewiedzy, ani tylko policzka dla głupiego kultu religii, która nie może stwierdzić jego wyjście z kubkiem kawy. To będzie nie mniej niż nowy sposób rozumienia samych siebie, nasze płci, naszej kultury.

Ale w tym samym czasie, wiele krajów z cywilizowanego świata już minęła nas dawno temu. Prawa homoseksualistów są i będą przesądzone w kilkunastu narodach, powszechnie akceptowane, prawie z ziewnięciem z powodu oczywistości braku problemu. Amerykańska wielka sprawa nie będzie tak naprawdę wielką sprawą. Co oznacza, że może, być może, możemy w końcu zabrać się za siebie i iść przed siebie.

Mark Morford

http://www.sfgate.com/cgi-bin/article.cgi?f=%2Fg%2Fa%2F2010%2F08%2F06%2Fnotes080610.DTL