Wśród ludzi niezwiązanych z tematem, może wytworzyć się przekonanie, że każda transseksualna kobieta przechodzi operację na narządach płciowych. I że robi to jako bardzo młoda osoba. Zapewne – jest to marzenie wielu młodych dziewcząt TS, jednak nie wszystkie i nie tak wcześnie decydują się na SRS. Tak naprawdę wiele dziewczyn i kobiet nie przechodzi zbyt szybko tej operacji. Czasem nie decydują się na nią wcale.

Czy wszystkie transseksualne kobiety przechodzą SRS?

Shift+R improves the quality of this image. Shift+A improves the quality of all images on this page.

Wśród ludzi niezwiązanych z tematem, którzy czerpią informacje tylko i wyłącznie z mediów goniących za sensacją, może wytworzyć się przekonanie, że każda transseksualna kobieta przechodzi operację na narządach płciowych. I że robi to jako bardzo młoda osoba. Zapewne – jest to marzenie wielu młodych dziewcząt TS, jednak nie wszystkie i nie tak wcześnie decydują się na SRS. Tak naprawdę wiele dziewczyn i kobiet nie przechodzi zbyt szybko tej operacji. Czasem nie decydują się na nią wcale. Powodów może być wiele – od prozaicznych typu brak pieniędzy czy kłopoty zdrowotne, poprzez wahanie, aż po przeświadczenie, że skoro są kobietami, żyją jak kobiety i są postrzegane jako kobiety, to wygląd ich genitaliów nie jest tak ważny.

Przeciętny wiek operacji

Bardzo niewielki odsetek dziewczyn przechodzi operację najszybciej, jak to tylko możliwe, chociaż niektóre skrupulatnie z tego korzystają. Nie jest to żadna reguła, ale często zdarza się, że bez względu na aktualny wiek, dziewczyny przechodzą SRS w około 3 lata po tym, jak zaczynają żyć jako kobiety. Z raportu BBC przedstawionego w 2007 wynika, że średnia wieku, w jakim SRS przechodzą teeski z Wielkiej Brytanii to 29 lat, co i tak jest dość wczesnym wiekiem, gdyż średnia z innych krajów Europy i Północnej Ameryki to wiek po trzydziestce lub czterdziestce.

Poniższa tabelka przedstawia wiek kobiet przechodzących SRS w klinice w Tajlandii w latach 1997 – 2000 (Klinika chirurgii plastycznej na wyspie Phuket, Tajlandia):

Możliwości operacji:
1. Brak operacji (chociaż długa terapia hormonalna sprawia, że genitalia się kurczą, a po jakimś czasie – po 6 –12 miesiącach następuje chemiczna kastracja).
2. Orchidektomia, czyli usunięcie jąder, co powoduje zapobieżenie dalszej maskulinizacji (bo niewydzielany jest testosteron).
3. SRS – usunięcie penisa i jąder, uformowanie wyłącznie zewnętrznych kobiecych narządów płciowych.
4. Pełen SRS – usunięcie penisa i jąder oraz wytworzenie kobiecych zewnętrznych i wewnętrznych (umożliwiających stosunek seksualny) narządów płciowych.

Wiele kobiet kwalifikuje się do pierwszej kategorii i nigdy nie przechodzi do następnego etapu.

Powody, dla których warto zwlekać z SRS lub w ogóle z niego zrezygnować:
Nieodwracalność – w razie jakiejkolwiek niepewności – nie rób tego;
Chęć zachowania płodności, możliwości posiadania dzieci;
Problemy medyczne, które wykluczają możliwość poważnej operacji;
Ogólne zadowolenie z tego, jak jest, brak silnej chęci zmiany genitaliów;
Strach przed operacją;
Presja partnera/partnerki, rodziny, przyjaciół;
Brak pieniędzy na operację;
Możliwość utraty źródła utrzymania po operacji.

Jak możemy zauważyć, różné mogą być powody do rezygnowania z operacji. Często jednak i powody zmieniają się z biegiem czasu, a osoba, która nie była pewna, czy chce takiej zmiany, utwierdza się w przekonaniu, że chce i to bardzo.

Powody, dla których przeprowadza się SRS, to najczęściej:
Wielka chęć dostosowania wyglądu swojego ciała do psychicznego poczucia płci i stylu życia;
Możliwość uprawiania heteryckiego seksu, odbycia waginalnego stosunku;
Presja ze strony partnera/rki, rodziny i przyjaciół;
Moda i wygoda – brak dyskomfortu związanego z tuckingiem lub noszeniem gaffu. Koniec z niepokojącymi wypukłościami poniżej pępka;
Koniec z niszczeniem wątroby na skutek długotrwałego przyjmowania antyandrogenów i estrogenów;
Wielka chęć (też seksualna) posiadania kobiecych narządów płciowych (kontrowersyjny powód);
Możliwość pokazywania się bez skrępowania nago, koniec identyfikacji płci po męskich genitaliach.

Ten ostatni powód też nie powinien być lekceważony. Dziewczyny, które żyją i wyglądają, jak kobiety, często niestety mają złe doświadczenia związane z tym, że jeszcze „nie w pełni” są kobietami. Posiadanie penisa może być kłopotliwe podczas kontroli osobistej, w momencie, kiedy przyjaciel zobaczy „za dużo”, gdy przystawia się pijany adorator i w podobnych sytuacjach, włącznie z taką, kiedy ktoś chce dziewczynę zgwałcić – „rozczarowanie” gwałciciela może go doprowadzić nawet do morderstwa…

na podstawie:
http://​secondtype​.com/​o​p​t​i​o​n​s​.​htm