kobieta

Panie Biedroń i drogi Panie Prezydencie ? wolność mi kradną! czyli o tym, że lesbijka ma się dopasować do lesbijskości światowej. W ramach ekspresji i wyładowania frustracji.

Przyzwoitość. Normy przyzwoitości, w które kazano mi się wrzucić są dla mnie nie do pojęcia. Całe bractwo rycersko-szlacheckie LGBTQ wydało osąd normatywności artykułów według kodeksu kultury i powszechnie rozumianej przyzwoitości. Abstrahując od wypowiedzi ludzi nieznających się na rzeczy, przewodniczący braci struktury społecznej zwanej przeze mnie Lesbogrodem, (14 kwietnia) poprosili mnie o przyzwoitość i kulturalność w wypowiedziach wypływających spod mojego pióra. Powody były różné, a to troska o foki z Kanady, a to zachowanie Twarzy i dbanie o dobro całego narodu. Słowem, dostosować mi się kazali. Ja nie będę walczyć z systemem, ponieważ uważam, że to bzdura. Z systemem wygrali ci, co się w nim zaaklimatyzowali w dany sposób. Oczywiście ogólnie przyzwoity.

Tu trzeba także wyrazić swoje chcenie i nie chcenie. Chęć aprobaty do przeinaczenia równoległych światów. Taki Matrix w konwencji homoseksualizmu. Można to nawet odczytać jako pewnego rodzaju przychylność inicjacji stosowanej w wyniku przemian kulturowych.

Możnaby także, jak Lepper porzucić motyki i gospodarkę, aby z rozmachem godnym superbohatera typu Atomówek, Pikaczu, lub postaci z Dragen bolla przejść na ławy sejmowe.

Z przytupem trzeba wejść. Ubrać białą koszulę, zarzucić marynarkę jak pan premier Donald Tusk i wyjść do ludzi. Z ludźmi i o ludziach.

gazeta

Możnaby w ramach pomocy socjalnej wybudować Hotel Dobrej Ogłady, po czym jakiś kretyn, lub człowiek uzależniony od środków psychoaktywnych leczący się w placówce NFZ na ulicy Wojska Polskiego w Słupsku, mógłby? wpaść w stan niepoczytalności umysłowej i takiego bezładu, rozpusty egzystencjalnej, żeby zwyczajnie ów Hotel Dobrej Ogłady podpalić.

Ostatnio, w święta, mój dziadek pracujący niegdyś w prezydium, reprezentujący urząd czyli instytucję ? jak to mawia profesor Chodubski ? przytoczył mi opowieść z cyklu: PATOLOGIE SOCJALNE. Dziadek, naczelnik osiedla, Cyganów, Romów, Żydów i innych jeszcze narodowości, opowiadał mi jak takich podpalaczy się traktuje. To zajście, pełné nasycenia ?Czarni ? Huligans? i nienawiści, która nie wiadomo skąd się wzięła, natchnęła mnie do refleksji.

Ile szkody sobie sami musimy wyrządzić, żeby poczuć się dobrze?

Primo [to taka hurtownia artykułów papierniczych obok mojego technikum], My tu kulturalną Polskę będziemy budować! Na pewno bardziej wyuzdaną w moim mniemaniu. Popartą pieluchami tetrowymi, oraz zużytymi chusteczkami higienicznymi. A jak to mawia mój ojciec:?..w razie wojny nie budzić i przenieść w bezpieczne miejsce?.

Skąd zatem brać tą całą kulturowość jeśli nie od ludzi? W ciągu tygodnia słyszę od właścicielki naszego ukochanego portalu [ cóż za wazelina ] jakieś pięć słów, których wcześniej w życiu nie słyszałam. No bo od kogo? Skąd? Staram się nadrobić zaległości, a jeszcze dostaje po dupie. I w dupę. Mam być tym, kim jestem. Tego to nawet mój psychoterapeuta nie może zrozumieć. Ani drogi ku światłu wyznaczyć. Może w kościele? Nie, ludzie którzy tam chodzą sami nie wierzą w to, w co wierzyć powinni?.i to też z niewiedzy.

Gdyby tak zaszła potrzeba manifestacji, przeciw szeroko pojętym normom społecznym to ja się na to piszę. Mówiąc fachowo: zgadzam się na udział mojej skromnej osoby w tak szczytnym przedsięwzięciu.

matrix

Staram się nie zasnąć podczas układania odpowiedniej kombinacji słów dla towarzyszy z bractwa lesbijskiej wolności szlacheckiej. Ja mogę pisać tak dalej, pytanie brzmi: ?ile wy będziecie mieli ochotę to czytać?? Odechciało mi się. Do tej pory pisanie artykułów było dla mnie rzeczą niezwykle przyjemną. Ulubioną formą spędzania czasu. Tu jednak wchodzi w grę manipulacja tudzież oburzenie narodowe, prowadzące do braku polotu i sensu tej całej korporacji słowno-artykułowej. Mogłam pisać to, co chciałam, teraz muszę pisać to, co mi wypada. Wulgaryzm nie przystoi przecież kobiecie. Rozważam także moje odejście z branży państwa kulturalnych. To przestało mnie cieszyć po prostu.

Zapal teraz świeczkę drogi czytelniku, odpal papierosa, zapal kadzidełko, widzisz dym?

Tak właśnie wypala się chwilowa radość.