- Matthew Shepard, czyli my (1)
- Matthew Shepard, czyli my (2)
12 października 2009 roku mija 11 lat od śmierci homoseksualnego studenta z Wyoming, wywabionego z baru i zamordowanego przez dwóch mężczyzn udających gejów.
Rowerzysta Aaron Kreifels przejeżdżający 7 października 1998 roku przez odludne tereny Sherman Hills, na wschód od miasta Laramie w Wyoming z przerażeniem zauważył, że to, co początkowo uznał za stracha na wróble jest młodym mężczyzną, nie dającym znaków życia. Potwornie okaleczone ciało 21-letniego Matthew Sheparda przywiązane było do płotu. Chłopak znajdował się w stanie śpiączki. Gehenna geja z Wyoming rozpoczęła się 18 godzin wcześniej, kiedy skorzystał z propozycji podających się za gejów Aarona McKinney’a i Russella Hendersona, aby udać się na przejażdżkę ich samochodem. Matthew został wywieziony za miasto, obrabowany, torturowany i ciężko ranny pozostawiony w temperaturze spadającej w nocy blisko zera. Zmarł w szpitalu w Fort Collins cztery dni po odnalezieniu, nie odzyskawszy przytomności. Zabójcy Sheparda – Aaron McKinney i Russell Henderson – byli prawie jego rówieśnikami (Henderson był w tym samym wieku, McKinney o rok starszy). Obydwaj byli związani ruchem religijnym lokalnego pastora, który prowadził aktywną agitację antygejowską. W sądzie tłumaczyli swoje postępowanie tym, że według nich Bóg nienawidzi pedałów i że są oni skazani na wieczne potępienie. Sąd skazał ich obu na podwójne kary dożywotniego więzienia[1]. Zabójstwo Matthew Sheparda stało się jednym z najczęściej i najdokładniej opisywanych i analizowanych zbrodni w historii najnowszej. Jego ostatnie chwile oprócz wymiaru sprawiedliwości i dziennikarzy odtwarzali twórcy kilku filmów
fabularnych, powieści, sztuk scenicznych i piosenek. Najbardziej znana sztuka – The Laramie Project - została w 2002 roku przeniesiona na ekran przez stację HBO pod tym samym tytułem (w reż. Moisésa Kaufmana). Film Anatomy of a Hate Crime w reż. Tima Huntera powstał w 2001 roku, The Matthew Shepard Story w reż. Rogera Spottiswoode’a pięć lat później. Elton John w 2001 roku zadedykował Matthew album Songs from the West Coast, swój utwór poświęcił mu Pet Shop Boys (Birthday Boy), a w tekście piosenki And Sadness Will Sear heavy metalowej kapeli Trivium możemy przeczytać m.in. : Shepherd is chased by the wolves/ Those who live by intolerance and hate/ For what they couldnt understand/ Blinded and vicious are the beasts/ Needing and ripping at a beautiful human/ He did nothing more than be himself.
Krzysztof Górski tekst powstał przy współpracy z KPH 3miasto
[1] Na prośbę matki Sheparda prokurator odstąpił od żądania kary śmierci dla McKinney’a. Zob. M. Janofsky, Parents of Gay Obtain Mercy For His Killer, The New York Times, 5 listopada 1999 roku, http://www.nytimes.com/1999/11/05/us/parents-of-gay-obtain-mercy-for-his-killer.html
Ciekawe? Codziennie publikujemy nowe!
Zapisz się do naszego kanału RSS – dzięki temu nie ominiesz żadnego tekstu!
Zobacz również
| Matthew Shepard, czyli my (2) Jeżeli idzie o znaczenie dla kultury politycznej i prawnej znaczenie śmierci Matthew można przyrównać... | Kalendarze na 2012 — Pozytywni w Tęczy W tym roku mija 30 lat od odkrycia wirusa HIV. Po raz pierwszy Zjednoczenie postanowiło wydać dwa... | Gry weselne (Imagine Me & You) Cudowna bajka prosto z Wysp Brytyjskich. Homofobia nie istnieje, a jedynym problemem bohaterów jest... | Dwa magiczne słowa.. Czy wy też marzycie o tym, że patrzycie drugiej osobie prosto, głęboko w oczy, między wami są niewypowiedziane... |











