O różnych rozstaniach słyszałam. Ktoś kogoś zdradził, ktoś zerwał przez sms albo facebooka. U niektórych były wielkie awantury i histeryczny płacz, inni odchodzili od siebie w przyjaźni. Mój chłopak powiedział, że ma…innego.
Byłam z gejem!
I nie miałam o tym pojęcia. Byliśmy normalną parą – czasem się kłóciliśmy, ale nigdy o nic poważnego. Wydawało mi się, że mam normalnego faceta, nie planowaliśmy wspólnej przyszłości, bo na to byliśmy za młodzi – 3 klasa liceum, perspektywa matury, studiów, żadne z nas nie wiedziało, co będzie dalej. Nie sypialiśmy ze sobą – nie ze względu na jakieś zasady, po prostu bałam się ciąży. On też nigdy nie naciskał – wydawało mi się, że jestem szczęściarą – taki wyrozumiały i cierpliwy chłopak! Który do niczego mnie nie zmuszał…
Miał przyjaciela, którego ja też znałam…
Adam, bo tak ma na imię mój były, był bardzo towarzyski. Miał swoją paczkę kolegów, często gdzieś razem wychodzili – mnie ze sobą nie zabierali, ale znałam ich wszystkich – niektórych z widzenia, z innymi zamieniłam kilka słów. Poza tym wszyscy chodziliśmy do jednej szkoły, tylko do różnych klas. Adam miał przyjaciela, takiego od dziecka, wychowywali się razem. Nie znałam go jakoś bardzo dobrze, ale trochę o nim wiedziałam. Zabójczo przystojny, wysportowany, tylko nigdy nie miał dziewczyny. Typ zimnego cynika, który nikogo nie potrzebuje. Inteligentniejszy od swoich rówieśników. Bystry, trochę mnie onieśmielał.
Powiedział, że to już koniec.
Któregoś dnia Adam sam zaczął rozmowę o tym, co będzie z nami dalej. Argumentował, że i tak nasze drogi się rozejdą, że nie ma sensu dłużej tego ciągnąć. Wydawało mi się, że to koniec świata – nie byłam na to przygotowana. Nie mieliśmy żadnego kryzysu ani gorszych dni – po prostu doszedł do wniosku, że nie będzie tego kontynuował. Jak każda, chciałam wiedzieć czemu. Co zrobiłam źle? Płakałam i prosiłam o kolejną szansę. Widziałam, że był smutny. On też bardzo to przeżywał.
Potem leczyłam złamane serce.
Pierwsze dni po zerwaniu były dziwne, bo ja nie wierzyłam, że to dzieje się naprawdę. Nadal często się spotykaliśmy, ale nie było już całowania i trzymania się za ręce. Dzwoniłam do niego i płakałam do słuchawki, a on pocieszał i uspokajał mnie jak umiał najlepiej. Kilka tygodni później szkołę obiegła plotka – że do jednej klasy chodzi dwóch gejów. Sensacja. Nie mieszkamy w małym miasteczku, ale taka wiadomość i tak była…szokująca. Nie ukrywam, ja też byłam ciekawa, którzy to…
Adam przyznał się, że jest gejem.
Nie wiem, jak to się stało, że ta wiadomość wyszła na jaw. Nawet ja wcześniej o niczym nie wiedziałam. Dowiedziałam się tak jak wszyscy – ze szkolnej plotki. Że mój były i ten jego przyjaciel mają się ku sobie. Nie manifestowali tego publicznie, ale żaden z nich nie zaprzeczył. Unikali tego tematu. Czas mijał szybko, zakończenie roku i matura, wszystko ucichło, bo każdy zajął się swoimi sprawami. Kiedy zaczął się rok akademicki, mój pierwszy, dostałam długiego maila. Z przeprosinami i wyjaśnieniami – jakby to miało wystarczyć. Jakby to miało mi zrekompensować ten wstyd, wyśmiewanie i wytykanie palcami – była dziewczyną geja! Wierzcie mi, ludzie potrafią być okrutni… I nie domyślają się, że bardzo ranią.
Ciekawe? Codziennie publikujemy nowe!
Zapisz się do naszego kanału RSS – dzięki temu nie ominiesz żadnego tekstu!
O autorze
Zobacz również
 |  |  |  |
@ adam
Jak się postarasz, to penis wpasuje się wszędzie
A homoseksualiści to normalni ludzie, za to homofobia jest zaburzeniem psychicznym.
My recent post Tak– mam imieniny
Do mojej nie pasuje penis, wypraszam sobie