Parada przemaszerowała ulicami Warszawy. Relacji w mediach jest co niemiara: wszystkie gazety, stacje telewizyjne, radia, a nawet portale prześcigają się w opisywaniu relacji, dodawaniu multimedialnych gadżetów i komentowaniu.

Dlatego my postanowiliśmy być inni. Inni niż wszyscy inni. My tylko sobie zadamy pytanie: przeszliśmy – i co dalej?

Czy będzie ustawa o związkach partnerskich? Pewnie nie. Ale możesz podpisać petycję, która spowoduje, że może ktoś zauważy skalę problemu.

Czy będzie rzetelniejsza edukacja? Pewnie nie. Ale możesz sama/sam edukować swoich znajomych. Tłumaczyć im o co chodzi tym „wstrętnym pedałom i lesbom”, co to jest queer, po co paradujemy i czemu mogli by nas wspierać.

Czy zniknie mowa nienawiści? Pewnie nie. Ale możesz zwracać uwagę na słowa. Bo słowa to broń. Reaguj na homofobiczne wypowiedzi. Tłumacz dlaczego nazywanie kogoś pedałem jest obraźliwe. Tłumacz dlatego niektóre żarty są nieśmieszne, a nawet uwłaczające.

Może się wydawać, że Parada przeszła, a wraz z nią włociliśmy do szarej codzienności – zgadza się. Szarej codzienności naszej „pracy u podstaw”, kiedy to TY możesz walczyć o związki, edukować znajomych i zwalczać mowę nienawiści. Bo do następnej Parady (EuroPride) jest ponad 365 dni (będzie w lipcu), a do tego czasu warto zadbać o porządek we własnym ogródku.Czego sobie i wam życzę w tym nowym homoroku :]