matka z dzieckiem

Rodziców gejów i lesbijek jest w Polsce co najmniej trzy miliony. Większość jest nieświadoma orientacji swych dzieci. Wyautowanych rodziców trzeba by szukać ze świecą. Czyli sytuacja jest mniej więcej taka, jak z samymi gejami i lesbijkami.

Rodzice najczęściej przyjmują jako oczywiste, że ich syn/córka jest jak „wszyscy” inni – hetero, albo „coś” podejrzewają, ale nie decydują się zapytać. – Mój syn ma 30 lat i wciąż jest kawalerem? – Ach, no jakiś fajtłapa, nie idzie mu z dziewczynami. – Córka nadal nie wychodzi za mąż? – Ach, ona taka wybredna, czeka na księcia z bajki, jeszcze nie poznała tego jednego jedynego. Heteronormatywność, czyli postrzeganie innych orientacji niż heteroseksualna jako nie istniejących, skutecznie mydli oczy wielu rodzicom. Inni ze strachu przed dowiedzeniem się „okropnej” prawdy wolą sami nie podejmować tematu. Czasem nie dostrzegają nawet tego, co widać gołym okiem. Syn/córka nie mówi nic o swoim życiu, rodzice o nic nie pytają – i żyją sobie tak (często w jednym domu) w wygodnej symbiozie hipokryzji, która prostą drogą prowadzi do erozji więzi. W ten „naturalny” sposób obie strony oddalają się od siebie.
A co, jeśli odetną mi forsę?

Radek i Jacek są razem od 4 lat. Studiują w Krakowie, ich rodzice mieszkają w innych miastach. Podczas wakacji Radek i Jacek odwiedzają się w swych rodzinnych domach. Rodzice Radka uwielbiają Jacka, rodzice Jacka uwielbiają Radka. Ani jednym, ani drugim nie przychodzi do głowy, że ich synowie to para. Radek i Jacek na razie boją się powiedzieć im prawdy („A co, jeśli odetną mi forsę? Przecież póki studiuję, oni mnie utrzymują”). Rozbawiona mama Jacka opowiadała synowi swój sen: „Wiesz, co mi się śniło? Że bierzesz ślub z Radkiem!”, „Może to proroczy sen był?” – Jacek próbował podjąć temat. „Tak, tak” – machnęła ręką mama, zanosząc się od śmiechu.

smutek

Ania mieszka z Moniką od 8 lat. Tata Ani remontował im mieszkanie, ale Monika była dla niego tylko współlokatorką córki.

Ola i Marta od paru lat są sąsiadkami rodziców Oli. Niczego nawet nie musiały tłumaczyć –rodzice sami doszli do wniosku, że Marta to po prostu dobra koleżanka. A że śpią w jednym łóżku? Cóż, takie z nich psiapsiółki!

Bartek mówi, że jego rodzice „chyba wiedzą”. O dziewczyny nie pytają, ze zrozumieniem przyjmują fakt, że Bartek uczestniczy w Paradach Równości. Nie mają pojęcia, że Bartek jest zakochany i szczęśliwy. Nigdy tą radością się z nimi nie dzielił. Wciąż brakuje mu sił, by wyjawić im swój „sekret”.

Dagmara ma krąg znajomych, którzy wiedzą, ale nie zamierza go powiększać. A już na pewno nie o rodziców. Spotyka się z nimi kilka razy w roku, w ich słowniku nawet nie ma słowa ?gej? ani ?lesbijka?. Na ekranie telewizora czasem widz tych ?zboczeńców?.

Bywa, że rodzice wręcz wypierają ze świadomości homoseksualizm syna/córki. Mama Piotrka zastała syna w łóżku z „kolegą”. Wybiegła z pokoju. Potem nigdy nie wracała do tego zdarzenia, nadal wypytywała syna o dziewczyny. Piotrek był bezradny.

Wiele osób homoseksualnych jest w jeszcze gorszym położeniu. Tkwiąc w chorych małżeństwach próbują zwalczyć swój homoseksualizm. Nie tylko nie powiedzieli rodzicom, nie powiedzieli nikomu.

Stan nieświadomości rodziców o naszym homoseksualizmie może trwać latami, w wielu przypadkach przybiera wręcz formę życiowego status quo. Rodzice w końcu umierają w niewiedzy, gdy ich 40 czy 50 letnim homoseksualnym pociechom heteroseksualna maska zdążyła wrosnąć w twarz tak mocno, że już nie potrafią nie udawać. Karol ma 46 lat. Jeszcze 5 lat temu koleżanki wraz z mamą szukały dla niego ?materiału na żonę?. Dziś Karol wyemancypował się na tyle, by zaakceptować fakt, że potrzebny jest mu raczej ?materiał na męża? i powiedział o tym koleżankom. Ale mama nigdy się nie dowie. ?To by ją zabiło.?
Po drugiej stronie mocy

liście

Czasami jednak mama się dowiaduje i to jakoś jej nie zabija, choć nie jest łatwe. Sylwia zrobiła coming out**, gdy mama zdziwiła się, że jej córka zamierza spać w jednym łóżku z ?koleżanką?: ?A to Twoja narzeczona jakaś jest czy co?? – zapytała. ?Tak, narzeczona?. ? Nie było to przyjemne, o nie ? mówi dziś mama Sylwii. Parę dni i nieprzespanych nocy dochodziła do siebie. – Ale skoro córka jest szczęśliwa z Kasią ? niech tak będzie. To oczywiste, że kocham ją nadal tak samo. Poza tym, Kasia to też jest bardzo dobre dziecko. Problem tkwi w tym niezrozumieniu. Mieszkam w małym miasteczku, w tym środowisku normalne życie takiej pary chyba nie byłoby możliwe.

Coming out jest prawie zawsze dramatycznym wydarzeniem. My, ujawniający się geje, lesbijki i biseksualiści/-tki często po nim czujemy ulgę, dla naszych rodziców jest on początkiem refleksji o tym, kim jest mój syn/córka (wnuków nie będzie! ? konstatacja coraz mniej oczywista w dobie coraz częstszego rodzicielstwa par homoseksualnych), refleksji o tym, kim są geje i lesbijki w ogóle, czym jest homoseksualność czy orientacja seksualna. Często rodzice brną w ślepą uliczkę szukając przyczyn homoseksualizmu we własnych błędach wychowawczych. Wykluczają powiedzenie o tym komukolwiek, podobnie jak my, gdy nasz homoseksualizm odkrywaliśmy.

Gdy Kasia uświadomiła sobie, że jest biseksualna i po kilkunastoletnim małżeństwie rozpoczęła nowy rozdział z kobietą swego życia, po prostu poszła do mamy i wszystko powiedziała. Mama zareagowała zaskakująco spokojnie. Dziś mówi nawet, że lepiej dogaduje się z partnerką córki, niż z samą córką.

Tomek ujawnił się rodzicom będąc nastolatkiem prawie 20 lat temu. Tata zabrał go do seksuologa. Jednego, drugiego, trzeciego. Uczeni panowie wciąż dawali ojcu Tomka nadzieje na ?wyleczenie? syna. W końcu ojciec sam poszedł po rozum do głowy i dał spokój. 17-letni Robert z Grupy Młodzieżowej KPH jest dumny z tego, że gdy niedawno ujawnił się ojcu, ten zgodził się na ? swoją własną wizytę u psychologa. Leczenie z homofobii przebiegło stosunkowo szybko i skutecznie.

Ewangelia w prezencie

dwie dziewczyny i zachód

Yga wróciła z obozu dla licealistów z koszulką z napisem „Nikt nie wie, że jestem lesbijką”. Jej mama zobaczyła koszulkę w pralce i zwyczajnie przyszła zapytać, czy Yga jest lesbijką. Oniemiała Yga wybąkała: „taaak”.

Mama Darka – zagorzała katoliczka – w „naturalny” sposób kojarzyła homoseksualizm z życiem ?w grzechu?. Postanowiła syna ?nawrócić? – wysłała synowi ewangelię w prezencie, którą ten z dziką satysfakcją spalił. 2 lata zajęło jej zrozumienie, że z jej synem nie jest tak, jak usiłuje wmówić jej współczesna doktryna Kościoła katolickiego.

Robert Biedroń z Kampanii Przeciw Homofobii w ogóle nie ujawniał się swojej mamie – zrobił to za niego chłopak, który w Robercie się zakochał. Mama szybko wykonała pracę edukacyjną polegająca na wyzbyciu się stereotypów ? myślała, że bycie gejem oznacza bycie osobą samotną oraz wcześniejszą czy późniejszą śmierć na AIDS. Nie była zresztą osamotniona w tym poglądzie, do dziś bardzo wiele osób, szczególnie ze starszego pokolenia, kojarzy homoseksualizm z AIDS, z pokątnym brudnym seksem i smutną samotną starością.

Rodzice najczęściej potrafią uporać się z ?szokującą? wiadomością o homoseksualności syna/córki. Przypadki całkowitego zerwania kontaktu są sporadyczne. Dużo częściej zdarza się, że po ujawnieniu nasze relacje z rodzicami polepszają się. Rodzice uzyskują dostęp do informacji o naszym życiu uczuciowym, my możemy wreszcie opowiedzieć im o swoim chłopaku czy dziewczynie (zaskakująca, nowa sytuacja dla tych, którzy latami homoseksualizm przed rodzicami ukrywali).

Rodzice Agnieszki wiedzą, że ich córka jest lesbijką, ale rozmawianie o tym jest zakazane nie pisaną umową. Mimo tego, właśnie u mamy i taty Agnieszka znalazła największe wsparcie po rozstaniu z ukochaną dziewczyną.

Wyautuj się mamo!

Czasem posuwają się dalej i dokonują własnych „comingoutów”, ujawniają się jako rodzice osób homoseksualnych dalszej rodzinie, znajomym, sąsiadom. Albo tego nie robią. Zachodzą tu podobne procesy, co u samych osób homoseksualnych. ? wielu z rodziców uważa, że sprawa jest załatwiona, gdy wiedzą tylko najbliżsi. Homoseksualizm staje się dobrze strzeżoną przed ?obcymi? rodzinną tajemnicą. Lepsze to niż życie w całkowitym ukryciu, ale jeśli dążymy do równości w traktowaniu osób homo-, bi– i heteroseksualnych, ideałem byłoby, gdybyśmy nie reglamentowali kręgu osób, które o nas wiedzą. Rzadko zdarza się, by do tego wniosku wcześniej dochodzili rodzice osób homoseksualnych niż ich dzieci. Zwykle więc to my jesteśmy motorem działania. Zachęcam mamę, by mówiła np. swym koleżankom, że ma syna geja. Kilka razy z sukcesem się przełamała.

Podczas tegorocznej Parady Równości Adam Biskupiak, członek zarządu Fundacji Równości (organizującej imprezę) ze wzruszeniem mówił, że jego mama po raz pierwszy wzięła udział we współorganizowanym przez syna marszu.

Jeśli rodzice mają w sobie wystarczająco dużo siły i zwykłej cywilnej odwagi – powinni wyjść ze swoim doświadczeniem do sfery publicznej. Opowiedzieć o tym, co to znaczy być rodzicem osoby homoseksualnej, co to znaczy borykać się z własną homofobią i homofobią otoczenia. Joanna Grochowska, mama Szymona Niemca, działacza gejowskiego, wystąpiła w dokumentalnym programie TV o polskich gejach. Udzieliła też wywiadu portalowi homiki​.pl, w którym mówiła m.in.:

Ręce

„Na początku nie umiałam się w ogóle pogodzić z tym, że Szymek jest gejem. Czytałam wiele książek i poszukiwałam swoich błędów. To trwało bardzo długo. To, że w tej chwili mówię o tym swobodnie oraz nie ukrywam swojej twarzy (bo to byłaby zupełna bzdura), to są lata pracy.”

Pod wywiadem internauta o nicku ?manny? dopisał komentarz: ?Czy nie uważacie, że rodzice gejów i lesbijek są potwornie osamotnieni? (?) Borykając się z innością swych dzieci czasami cierpią znacznie bardziej niż one same. Szkoda, że nie ma grupy wsparcia dla rodziców gejów i lesbijek.? Takie grupy działają dość prężnie na Zachodzie. Polecam strony internetowe:

http://​www​.gayfamilysupport​.com/

http://​www​.bidstrup​.com/​p​a​r​e​n​t​s​.​htm

U nas jeszcze ich nie ma, ale ich powstanie wydaje się być kwestią czasu. Czerpiąc z doświadczeń starszego o 20 lat ruchu gejowsko-lesbijskiego na Zachodzie zachęcamy rodziców osób homoseksualnych do organizowania się i wzajemnego wspierania w walce z homofobią. Zacznę od siebie ? namawiając moich rodziców na udział w przyszłorocznej Paradzie Równości.

*wyautowanych – mówiących swobodnie i otwarcie o homoseksualności swojej lub swych dzieci
**ujawnienie homoseksualnej orientacji

Przeczytaj ten artykuł na stronie MultiKulti