Radclyffe Hall

wikipedia​.org

Radclyffe Hall urodzona jako Marguerite Radclyffe-Hall 12 sierpnia 1880; zmarła 7 października 1943, była brytyjską poetką i pisarką. Jej najbardziej znanym dziełem jestStudnia samotności (The Well of Loneliness

).

Życie

Marguerite Radclyffe Hall urodziła się w Bournemouth, Hampshire (obecnie Dorset) w 1880. Jej rodzice rozwiedli się kiedy była niemowlakiem. Uczęszczała do King’s Collage w Londynie, a później kształciła się w Niemczech.

Hall była lesbijką ^[1]. Po osiągnięciu dorosłości bez powołania, spędziła wiele czasu mając dwadzieścia lat na realizowaniu się z kobietami. Ostatecznie została meżatką. W 1907 r. w uzdrowisku Homburg (w Niemczech), Hall spotkała się z Mabele Batten, znaną śpiewczką-amatorką. Batten (pseudonim “Ladye”) miała 51 lat, podczas gdy Hall 27. Mabele była zamężna i miała dorosłą córkę oraz wnuki. Były w sobie tak zakochane, że po śmierci męża Batten zamieszkały razem. To ona nadała Hall przydomek John, który później wykorzystywała do końca życia ^[2]. W 1915 roku Hall zakochała się w kuzynce Mabele Batten – Unie Troubridge (1887-1963), rzeźbiarce, która była żoną admirała i matką dla jego dzieci. Gdy Mabele zmarła, w 1917 Hall i Troubridge zaczęły mieszkać razem. ^[3] Związek ten trwał aż do śmierci Hall. W 1934 roku Hall zakochał się w rosyjskiej emigrantce Evguenii Souline i z nią długotrwały romans, który Troubridge boleśnie tolerowła^[4]. Hall angażowała się w romanse z innymi kobietami przez lata, prawdopodobnie również z piosenkarką bluesa Ethel

Radclyffe Hall nagrobek

Waters ^[5]. Hall z Troubridge mieszkały w Londynie, a w latach ’30 XX wieku w małej miejscowości Rye (w East Sussex), znanej z mieszkających tam pisarzy, w tym jej współczesnych, jak na przykład (prawdopodobnie gej) pisarz E.F. Benson. Zmarła w wieku 63 lat na raka i jest pochowany na cmentarzu Highgate w północnym Londynie. Grobowiec zawierający jej szczątki pozostaje w Circle of Lebanon, w połowie drogi od strony wejścia Egyptian Avenue.

W 1930 Radclyffe Hall otrzymała Złoty Medal Eichelbergher Humane Award. Była członkiem PEN Clubu, Rady Towarzystwa Badań Psychicznych i Stowarzyszenia Zoological Society ^[6].

Radclyffe Hall został wymieniona jako numer 16 w zestawieniu 500 najważniejszych lesbijek i gejów bohaterów w Pink Paper ^[7].

Powieści

dom Radclyffe Hall

dom Radclyffe Hall

Pierwszą powieścią Hall była The Unlit Lamp, historia Joan Ogden, młodej dziewczyny, któramarzy o zamieszkaniu w Londynie ze swoją przyjaciółką Elizabeth (tzw. Bostońskie małżeństwo). Kształci się na lekarkę, ale czuje się uwięziona przez manipulacje jej matki, wręcz emocjonalne uzależnienie od niej. Długość noweli i jej groza sprawiła, że była to książka trudna do sprzedania, więc świadomie wybrała lżejsze tematy na jej następnej powieści: społecznej komedii pt Forge ^[8]. We wczesnych utworach wykorzystywała pełné imię i nazwisko. Z czasem skróciła je do M. Radclyffe Hall (jak właśnie w Forge). Książka przyniosła średnie rezultaty, pojawiając się na liście bestsellerów O’London John’s Weekly ^[9]. The Unlit Lamp, która jako druga poszła do druku, była pierwszym utworem, gdzie podpisała się jako Radclyffe Hall ^[10]. Następna była śmieszna powieść, A Saturday Life (1925), a później Adam’s Breed (1926). Jest to opowieść o włoskim kelnerze, który zaczyna mieć wstręt do pracy, a nawet do jedzenia, rozdaje swoje rzeczy i żyje jako pustelnik w lasie. Mistyczne elementy zostały porównane z książką Hermanna Hesse’sa Siddhartha ^[11]. Jej dzieła sprzedawały się bardzo dobrze, była chwalona przez krytyków i zdobyła oba: Prix Femina i James Tait Black Prize, wcześniej jednocześnie zdobyte jedynie przez E. M. Forstera za Podróż do Indii ^[12].

Studnia samotności

Hall znana jest przede wszystkim z powieści Studnia samotności – jedynej z jej ośmiu powieści, która ma jawy wątek lesbijski. Opublikowana w 1928 roku, Studnia samotności opisuje życie Stephen Gordon, męskie lesbijki, która, jak sama Hall, określa jakocongenital invert. Choć postawa Gordon wobec własnej seksualności jest bolesna, powieść przedstawia lesbijstwo jako naturalne i sprawia, że jest sugestią o większą tolerancję. Chociaż Studnia samotności nie jest pornograficzna, to jednak była przedmiotem badania pod względem nieprzyzwoitości w Wielkiej Brytanii, w wyniku którego wszystkie egzemplarze powieści były sukcesywnie niszczone. Stany Zjednoczone pozwoliły na jej publikację dopiero po długiej walce sądowej. Jest obecnie publikowana w Wielkiej Brytanii przez Virago i Anchor Press w Stanach Zjednoczonych. Studnia samotności miała 7 numer na liście 100 najlepszych powieści Gejów i Lesbijek na sporządzonej przez Publishing Triangle liście w 1999 r. ^[13].

dom Radclyffe Hall

Dodatkowe informacje

• Baker, M. (1985). Our Three Selves. The Life of Radclyffe Hall (New York: William Morrow)
• Cline, Sally. (1999) Radclyffe Hall: A Woman Called John (Overlook Press)
• Souhami, Diana (1998). The Trials of Radclyffe Hall (London: Weidenfeld & Nicolson)
• Troubridge, Una (1961): The Life and Death of Radclyffe Hall (London: Hammond)

1. ↑ GLBTQ​.com Hall
2. ↑ Cline, 58 – 67
3. ↑ Apurnell​.com
4. ↑ Listy Hall do Suline zostały opublikowane w Glasgow; Your John: The Love Letters of Radclyffe Hall. Joanne (ed.) (1997) New York: New York University Press. ISBN 0−8147−3125−2
5. ↑ GLBTQ​.com Waters
6. ↑ Notatka biograficzna wydawnictwa Virago Press w Studni samotności
7. ↑ 26 września 1997 wydanie 500
8. ↑ Baker, 152 – 156
9. ↑ Baker, 164
10. ↑ Baker, 168
11. ↑ Baker, 183 – 186
12. ↑ Baker, 196 – 197
13. ↑ publishingtriangle​.org