Mia i Frida poznają się na zaręczynach swoich rodziców. Frida ogłasza wtedy też swoje zaręczyny z Timem. Rodzice chcą, aby przyszłe przyrodnie siostry zakolegowały się. Sztywna Mia i urocza Frida jakoś nie znajdują wspólnego języka. Do czasu…

Kyss mig

Po obejrzeniu dziesiątków (a nawet już setek) filmów lesbijskich z trudnością znajduję pozycje, które wywierają na mnie wrażenie i nie są do bólu przewidywalne. Są dziesiątki filmów on i ona, aż nagle pojawia się druga ona i cały świat staje na głowie. W zależności od nie wiadomo czego ona, wybiera albo jego albo ją.
Najbardziej popularnymi filmami tego typu są Imagine me and you oraz I can’t think straigh.
Nie spodziewałam się więc niczego zaskakującego ani ciekawego po tym filmie. Oczywista oczywistość: Mia ma wziąć ślub z Timem, poznaje Fridę i mają romans. Heteroseksualność zwycięża (wszak to melodramat) i morał z tej bajki jest wszystkim znany.

Zostałam pozytywnie zaskoczona. Nie tylko ładnym obrazem i muzyką. Aktorki są bardzo przekonywujące (hipnotyzująca Liv Mjones i intrygująca Ruth Vega Fernandez), a historia realistyczna. Ot, chociażby prosta scena, typowo filmowa. Bohaterka śpieszy się, żeby zdążyć na samolot, ale ponieważ nie ona jest pasażerką, nie zostaje przepuszczona przez kontrolę.
Chociaż wszystko zmierza do zakończenia, które nie jest zaskoczeniem, to na szczęście dla widza historia wije się i zakręca w niespodziewanych momentach. Czasem nawet zaskakujących dla mnie
Nieczęsto też się zdarza, żeby to ta zdeklarowana i pogodzona ze sobą była siłą napędową romansu – zwykle to jednak te odkrywające uroki miłości lesbijskiej niby nie chcą, ale ostatecznie to one wskakują do łóżka, co daje początek relacji.

Frida i Mia

Nie mam okazji oglądać dużo filmów branżowych ze Skandynawii – a szkoda. W przeciwieństwie do Brytyjczyków czy Amerykanów w podobnej historii zmieścili jeszcze problemy heteroseksualnych związków i zdrady, coming out i reakcję rodziny, a także problemy rodzinne.

Z resztą.. co ja będę reklamować. Po prostu polecam, bo naprawdę kawał dobrego kina. W 2012 film będzie pokazywany na paradzie w Sztokholmie.