Jak odebralem dzieci Terlikowskiemu

Walka trwa. Cywilizacja śmierci dostaje zadyszki, dzieci nienarodzone sięgają po broń i prawo do obrony własnej. Gdy odmawiasz swojemu chłopakowi Smoleńska, gdzieś na świecie panda pluje nam w twarz. A w Muzeum Powstania Warszawskiego siedmioletnie blond aniołki deklarują, że chciałyby Niemcom podpalić domy. To nie koszmarny sen paranoika, ale codzienna polska rzeczywistość. Ktoś musi powiedzieć dość. I autor również wolałby, żeby to był ktoś inny.

Jaś Kapela wściubia nos w nie swoje sprawy, obraża ludzi ze wszech miar przyzwoitych i barwnie obrazuje szeroki wachlarz polskiego buractwa. Lektura niezdrowa, niepożyteczna, frustrująca i ociekająca jadem. Zamiast czytać, lepiej pójdź na spacer.

Od pana Jasia uczyć się mogą największe gwiazdy dziennikarstwa. Moja wątpliwość, czy ktoś przedstawiony jako Jaś powinien używać słowa „dupa”, nie ma tu oczywiście znaczenia. Zwyrodnienie dzisiejszej młodzieży jest zatrważające.
Krzysztof Varga

Czytanie felietonów Jasia Kapeli sprawia mi radość porównywalną z lekturą Psychiatryka24.
Wojciech Orliński

Żarty to na poziomie poprzedników Jasia Kapeli z KPP. Mocne, żołnierskie, bez cienia polotu.
Tomasz P. Terlikowski

O AUTORZE

Jaś Kapela (1984)  –  felietonista, członek zespołu Krytyki Politycznej. Wydał tomiki wierszy Reklama (2005) i Życie na gorąco (2007) oraz powieści: Stosunek seksualny nie istnieje (2008) i Janusz Hrystus (2010).

DANE KSIĄŻKI:
Tytuł: Jak odebrałem dzieci Terlikowskiemu
Autor: Jaś Kapela
Seria Publicystyczna, t. 11
ISBN 978−83−62467−18−1
Gatunek: felietony
Projekt okładki: rzeczyobrazkowe​.pl
Okładka: miękka
Format: 145 x 205 mm
Liczba stronic: 240
Wydawnictwo Krytyki Politycznej
Miejsce i data wydania: Warszawa 2011
Cena: 29,90 zł