Środowiska gejowsko-lesbijskie są świadome, że również dziś, po przejściu do historii rządów PiS-LPR-Samoobrona i przejęciu władzy przez uznawaną za „liberalną” PO – debata o legalizacji związków jednopłciowych w Polsce jest praktycznie niemożliwa. Za dobitny przykład postawy PO niech posłuży ordynarnie homofobiczny Stefan Niesiołowski, który od ponad pół roku piastuje wysoką funkcję wicemarszałka Sejmu z ramienia PO.

Nie narzekać

W Polsce wszelkie argumenty na rzecz legalnych związków jednopłciowych wyśmiewa się „argumentami” typu: „Małżeństwo to związek kobiety i mężczyzny – i koniec kropka”, ignorując chociażby różnicę pomiędzy „legalnym związkiem” a „małżeństwem”. Nawet dyskusja na temat innych niż legalne związki, zmian w prawie kończy się zwykle na gromkim „Adopcji dzieci przez dewiantów mówimy nie!”.

Prezydent RP wykorzystuje homofobię części polskiego społeczeństwa i w telewizyjnym orędziu (marzec 2008 r.) straszy homoseksualnymi małżeństwami, pokazując fragmenty ślubu amerykańskiej pary gejów (ślubu zawartego w Kanadzie). Brendan Fay i Thomas Molton przyjeżdżają do Polski i wzbudzają ogromne zainteresowanie mediów, ale są traktowani raczej jako oznaka zachodniej egzotyki, niż normalności.

Gay_troue

Tak czy inaczej, nie możemy tylko siedzieć i narzekać. Nic samo się nie zmieni. Kilka tygodni po przejęciu władzy przez PO, w listopadzie 2007 r. „Rzeczpospolita” opublikowała artykuł Roberta Biedronia, szefa Kampanii Przeciw Homofobii, który zawiera postulaty zmian w polskim prawie odnośnie środowiska gej/les. Obejmował większe spektrum zagadnień niż tylko legalizacja związków partnerskich. Biedroń postulował o:
1.    przywrócenie do szkół wycofanego przez Romana Giertycha podręcznika Rady Europy „Kompas”, który wśród wielu propozycji lekcji, proponował i taką, która poświęcona byłaby gejom i lesbijkom;
2.    objęcie mniejszości seksualnych ochroną kodeksu karnego przed tzw. mową nienawiści (która obowiązuje w stosunku do mniejszości etnicznych, narodowych, rasowych, wyznaniowych)
3.    powołanie niezależnego urzędu, w którego kompetencjach leżałaby walka z dyskryminacją (wszelkiego rodzaju). Jest to wymóg Unii Europejskiej spełniony przez WSZYSTKE kraje członkowskie oprócz Polski.
Żaden z tych postulatów nie został dotąd nawet przedyskutowany. Droga do zrównania praw homo– i heteroseksualistów w Polsce wydaje się być jeszcze bardzo długa.

Autor: Mariusz Kurc

Artykuł pochodzi z portalu MultiKulti